Wat was er eerst volgens Koran? de hemel of de aarde?
Met hemel, bedoelen we hier niet waar Allah zou kunnen zijn of waar de engelen zouden kunnen zijn. Met hemel bedoelen we hier ons eigen universum.
Zelfs de Jins zijn beperkt en kunnen zich alleen binnen ons universum vrij bewegen. Lees https://quran.com/al-jinn?startingVerse=8
lees ook https://quran.com/as-saffat/6 en https://quran.com/as-saffat/7 Dus Jins blijven binnen ons zelfde universum en kunnen niet verder reizen.
Allah zegt: https://quran.com/an-naba/6 en boven deze aarde bestaat er 7 hemelen: https://quran.com/an-naba/12
Maar er is dus ook een hemel die direct boven ons bestaat: https://quran.com/as-saffat/6
Wij hebben het in deze, over deze Sama; https://quran.com/as-saffat/6 . Was deze er voor of na de creatie van de aarde?
Lees https://quran.com/al-baqarah/29
Allah zegt dat Hij voor ons alles op aarde heeft geschapen en zich daarna heeft gericht op de hemel die hij uitgebouwd heeft tot 7 hemelen.
En in dit proces noemt Allah ons hemel, later, de aardse hemel. Lees https://quran.com/as-saffat/6 en https://quran.com/fussilat/12
Dus wat krijg je?
1. https://quran.com/fussilat/9 :
"..Die de aarde in twee dagen (perioden) geschapen heeft.." en https://quran.com/fussilat/10
2. https://quran.com/fussilat/11 :
" Toen verhief Hij zich (op de manier dat bij zijn grootheid past) naar de hemel toen het rook was, en zei daartegen en tegen de aarde: “Komen jullie beiden, gewillig of ongewillig.” Zij zeiden beiden: “Wij komen gewillig.” en https://quran.com/fussilat/12 : " En Hij vervolmaakte hen, de zeven hemelen, in twee dagen (perioden) en Hij gaf elke hemel haar eigen werk. En Wij versierden de dichtstbijzijnde hemel met sterren, als een bescherming (tegen de Satan). Zo is het Besluit van Hem, de Almachtige, de Alwetende."
We lezen in deze vers een metafoor waarbij de aarde de grond is, het bed in een huis , en de hemel, het dak is van dit huis.
https://quran.com/al-baqarah/22
In het begin van het scheppingsverhaal in Soera Fussilat (41:9-11 https://quran.com/fussilat/11 ) is de hemel nog rook (dukhan). Er waren op dat moment nog geen zeven afzonderlijke lagen en er was geen geordende structuur. Aangezien de engelen in de gelaagde hemelen wonen en daar hun specifieke taken uitvoeren, konden zij daar in die rook-fase logischerwijs nog niet wonen of functioneren.
Pas in de volgende stap (Soera 41:12 https://quran.com/fussilat/12 ) verdeelt Allah de hemel in zeven lagen en "geeft Hij elke hemel haar eigen bevel/taak". De Arabische term die hier wordt gebruikt is amraha (haar bevel/mandaat). Veel korangeleerden leggen uit dat dit hét moment is waarop Allah de engelen schiep en aan de respectievelijke hemellagen toewees om hun specifieke taken uit te voeren.
En als we kijken naar wie Allah heeft geschapen , wanneer, zien we deze volgorde en Allah weet het beste:
- De Aarde (Fundament): De aarde wordt in de basis geschapen en voorzien van bergen en voedingsstoffen (Soera 41:9-10). https://quran.com/fussilat/9
- De Zeven Hemelen & Sama al-Dunya: De oer-hemel (die nog rook was) wordt opgedeeld in zeven lagen en de laagste hemel wordt versierd met sterren en planeten (Soera 41:11-12). https://quran.com/fussilat/11 (na stap 1, vervolg van de verzen)
- De Engelen (Mala'ika): De engelen worden geschapen om de zojuist voltooide zeven hemelen te bewonen en hun specifieke kosmische taken uit te voeren (Soera 41:12). https://quran.com/fussilat/12 (vervolg 1, 2 en Allah weet het beste).
- De Djinn: Zij worden geschapen uit vuur en geplaatst op de reeds bestaande aarde, lang vóórdat de mens er is (Soera 15:27). https://quran.com/al-hijr/27 (maar lees eerst vers 26 om het beter te begrijpen).
- De Mens (Insaan): Adam wordt als allerlaatste bewuste wezen geschapen uit de klei van de aarde om als rentmeester te dienen (Soera 2:30, Soera 15:26). https://quran.com/al-hijr/26
Wat zegt dit over de aarde?
Allah heeft de aarde geschapen toen het universum nog rook was en voordat de oer-hemel uitgebouwd werd tot 7 afzonderlijke lagen en voordat de engelen geschapen werden en daarin mochten zijn. De aarde was er al.
De Big Bang?
Dit brengt mij op het dit vers in Koran: https://quran.com/al-anbya/30 Ik denk dat we hieruit moeten concluderen dat de aarde in de oer-hemel bestond voordat Allah lagen / hemelen heeft ingedeeld waardoor de aarde nu 7 hemelen / lagen tussen heeft gekregen tussen grote alles omvattende hemel met rook en de hemelen waar nu engelen leven en in de binnen cirkel als laatste, de aarde. Denk aan een ui. Net zoals een ui zich in lagen opbouwt, splitst Allah die omringende oermassa (Al-Sama') op in zeven concentrische lagen (sab'a samawat) die over en rondom elkaar heen liggen.
De allerbinnenste schil, die direct om de kern (de aarde) heen zit, is onze Sama al-Dunya. Allah heeft deze specifieke laag afgewerkt en 'versierd' met de sterren, zon en maan.
Tegelijkertijd maakt de Koran duidelijk dat deze specifieke laag nu spiritueel en fysiek is afgezonderd van de buitenste lagen:
- De barrière voor de Djinn: Zij kunnen zich vrij bewegen binnen onze binnenste schil (ons universum), maar zodra ze proberen door te dringen naar de volgende schil van de ui, worden ze tegengehouden door de engelenwacht en kosmische barrières.
- De engelen in de buitenste lagen: De overige zes lagen van de ui zijn het domein van de engelen. Zij kunnen wel naar binnen reizen (naar onze laag en de aarde), maar de wezens van onze laag kunnen zonder toestemming niet naar buiten.
Dus Allah was , is en zal er altijd zijn, Hij maakte een oer-hemel, leeg met veel rook, en daarin maakte Hij de aarde en richtte het in en daarna ging Allah terug naar de oer-hemel (leeg met veel rook) en deelde het in 7 lagen / hemelen, toen schiep Allah de engelen, de Jins en de mens. Allah weet het beste.
Dus dat we sterren en planeten hebben in het universum waar geen leven op bestaat zoals we dat zouden willen, is omdat Allah in Koran zegt dat Hij dit allemaal toch heeft gemaakt juist om ons bestaan op aarde te faciliteren op manieren die wij nog niet begrijpen. Ze bestaan dus niet zodat daarop andere soorten mensen zouden leven maar ze bestaan juist om de mensen op aarde te faciliteren.
"En Hij maakte voor jullie de zon en de maan dienstbaar, die onophoudelijk (draaien in hun baan). En Hij maakte voor jullie de nacht en de dag dienstbaar".
Waarom theologie en wetenschap hier verschillen
- De wetenschap kijkt puur materieel en kwantitatief: de aarde is klein, dus we zijn onbeduidend (het Copernicaanse principe).
- De Koran kijkt kwalitatief en doelgericht: de mens heeft het intellect en de vrije wil gekregen, dus de aarde is de kern waar alles om draait.
Vanuit dat spirituele perspectief is het volkomen logisch dat de 'vloer' van het podium (de aarde) er als eerste moest zijn, voordat de gordijnen en de theaterverlichting (de sterrenhemel) werden opgehangen ( https://quran.com/fussilat/12 ).
Deze uitleg is nodig om te bevestigen dat de aarde daarom als laatste zal vernietigd worden. Allah weet het beste.
Want de vernietiging zal gebeuren in omgekeerde volgorde. Laatste erin, eerste eruit.
De aarde was zeker niet de laatste erin en dus zal niet de eerste gaan en Allah weet het beste.
Lees https://quran.com/al-anbya/104 en https://quran.com/al-infitar
https://quran.com/al-infitar/1 , https://quran.com/al-inshiqaq vs https://quran.com/al-anbya/30
Dus de aarde gaat weer terug in de oer-hemel en Allah weet het beste.
Dat zou betekenen dat de structuur door de big crunch kapot gaat en alles weer terug gaat naar die oer-hemel. Allah weet het beste.
- Fase 1 t/m 3 (Deconstructie van de Materie): In deze fasen wordt de macrokosmos stap voor stap afgebroken. Eerst verliezen sterrenstelsels hun grip en doven sterren uit (Fase 3), waarna de weefsel van de kosmos krimpt en planeten mechanisch worden vermalen (Fase 1).
- Fase 4 & 5 (De Extreme Compressie): Wanneer het zonnestelsel definitief in elkaar stort (Fase 4) en de thermodynamische apocalyps (Fase 2) de temperatuur tot het kookpunt drijft, nadert de materie haar absolute limiet. Alles smelt en nivelleert tot een rimpelloze massa (Fase 3).
- De brug naar Fase 6: De wetten van de astrofysica dicteren dat als een Big Crunch doorzet, alle materie, ruimte en tijd uiteindelijk worden samengeperst tot één oneindig dicht en heet punt: een gravitationele singulariteit. Dit is de absolute fysieke eindhalte waar de materiële wetten zoals wij die kennen (relativiteitstheorie en thermodynamica) ophouden te bestaan
Fase 6: verdeeld in 3 sub fases
Fase 1: Mechanische Destructie (Het verpulveren van bergen en korst)
In deze fase zorgen extreme gravitationele getijdenkrachten en ruimte-compressie ervoor dat de vaste aarde haar stabiliteit verliest. De bergen houden op te bestaan als de solide ankers van de aardkorst.
- Soera Al-Waqi'ah (56:4-6):https://quran.com/al-waqiah?startingVerse=3 t/m 6
"Wanneer de aarde met een hevige schok wordt geschud. En de bergen volledig worden verbrijzeld. Zodat zij worden tot verstrooid stof."
Sleutelterm: Habāan munbathā (هَبَاءً مُنْبَثًّا) — Dit betekent letterlijk "fijn stof dat in alle richtingen wordt verstrooid" (zoals microscopische deeltjes die zweven in het licht).
- Soera Al-Muzzammil (73:14): https://quran.com/al-muzzammil/14
" Op de Dag waarop de aarde en de bergen heftig zullen beven en de bergen tot uit elkaar geblazen stof zullen worden."
Sleutelterm: Katheeban maheela (كَثِيبًا مَهِيلًا) — Een vloeiende, glijdende zandhoop; de overgang van een vaste rotsstructuur naar een bulkstof zonder interne cohesie.
- Soera Taha (20:105): https://quran.com/taha/105
"En zij vragen jou over de bergen. Zeg: 'Mijn Heer zal hen volledig verpulveren en wegvagen.'"
Natuurkundige & Geologische Parallel
- Gravitationele getijdenkrachten: Naarmate hemellichamen in een krimpende kosmos dichter op elkaar worden gepakt, vervormen de chaotische zwaartekrachtvelden de vaste aardkorst. De lithosfeer (de harde, stijve buitenste schil van de aarde) wordt blootgesteld aan immense mechanische spanningen.
- Seismische resonantie: Er ontstaan wereldwijde aardbevingen van een magnitude die de schaal van Richter ver te boven gaan. Door deze intense seismische energiegolven worden de tektonische platen met brute kracht gekneed. Bergen (isostatische ankers) worden door extreme frictie en trillingen op microscopisch niveau gedisintegreerd tot moleculair stof en veranderen door hitte in een amorfe, glijdende massa.
wat doen bergen in het bijzonder? Waarom benoemt Allah ze ook nog eens afzonderlijk?
A. Ze stabiliseren de enorme druk van de platentektoniek
De tektonische platen van de aarde zijn constant in beweging en botsen met gigantische krachten tegen elkaar. Bergen zijn de plekken waar die energie op een gecontroleerde manier wordt opgevangen:
- De kreukelzone: Net zoals de kreukelzone van een auto de klap van een botsing opvangt om de passagiers te beschermen, vangt de plooiing en verdikking van een bergketen (inclusief de diepe wortel) de zijwaartse druk van de platen op.
- Geen plotselinge catastrofes: Zonder deze flexibele, diepe kreukelzones zou de harde aardkorst onder de immense spanning veel abrupter en op willekeurige plekken breken. Bergen absorberen die spanning en verdelen deze over miljoenen jaren.
B. Ze stabiliseren het gewicht van de korst (Isostasie)
Dankzij de diepe wortels waar we het eerder over hadden, zorgen bergen voor een perfect gravitationeel evenwicht.
- Als een berg aan de bovenkant groeit, zakt de wortel dieper om het gewicht te dragen.
- Als de berg afslijt, veert de korst weer omhoog.
Dit isostatische systeem zorgt ervoor dat de aardkorst, ondanks alle verschuivingen en enorme gewichtsverschillen, altijd in een stabiel mechanisch evenwicht blijft drijven op de mantel. Bergen zijn dus de dynamische schokbrekers die ervoor zorgen dat de buitenkant van onze planeet stabiel en leefbaar blijft.
Fase 2: Thermodynamische Apocalyps (Kosmische hitte en brandende zeeën)
In deze fase zorgt de kosmische compressie voor een extreme stijging van de temperatuur buiten de atmosfeer. Het openscheuren van de aardkorst in combinatie met externe straling brengt de oceanen tot een visceraal kookpunt.
- Soera Al-Infitar (82:1):https://quran.com/al-infitar
"Wanneer de hemel wordt gespleten." — Het wegvallen van de atmosferische bescherming.
- Soera At-Takwir (81:6): https://quran.com/at-takwir/6
" En als de zeeën zullen overstromen / tot komen worden gebracht"
Sleutelterm: Sujjirat (سُجِّرَتْ) — In het klassieke Arabisch gebruikt voor het vullen en aansteken van een oven (al-tanoor). De zeeën worden de brandstof van een planetaire vuurzee.
- Soera Al-Infitar (82:3): https://quran.com/al-infitar/3
"En wanneer de zeeën openbarsten / overstromen met grote kracht (en in elkaar overvloeien)."
Sleutelterm: Fujjirat (فُجِّرَتْ) — Het gewelddadig doorbreken van natuurlijke dammen of barrières.
Natuurkundige & Geologische Parallel
- Kosmische blauwverschuiving (blueshift): Omdat alle sterrenstelsels naar elkaar toe bewegen, wordt al het licht en de straling in het universum samengedrukt tot kortere, energierijkere golflengten (röntgen- en uv-straling). De ruimte raakt opgewarmd en de aarde kan haar eigen warmte nergens meer naartoe uitstralen; de kosmos functioneert als een gigantische oven.
- Thermische ontleding (Pyrolyse): Terwijl de ozonlaag en atmosfeer strippen door kosmische straling ("de hemel wordt gespleten" de vers die eerder is benoemd hier boven of https://quran.com/al-maarij/8 , de atmosfeer van de aarde smelt kapot), scheurt de zeebodem open ("fujjirat"). Gigantische hoeveelheden magma spuwen de oceanen in. Het water kookt op planetaire schaal en splitst zich chemisch in waterstof- en zuurstofgas. Deze gassen ontbranden onmiddellijk, waardoor de oceanen letterlijk veranderen in vlammenzeeën ("sujjirat").
Fase 3: Isostatische Nivellering (De vloeibare, spiegelgladde aarde)
Nadat de vaste structuur is vernietigd (Fase 1) en alles is gesmolten door extreme frictie- en stralingshitte (Fase 2), dwingt het hydrostatisch evenwicht de planeet in haar ultieme geometrische vorm. Elke topografie wordt volledig uitgewist.
- Soera Taha (20:106-107):https://quran.com/taha?startingVerse=106
"...Dan zal Hij het achterlaten als een gladde, vlakke vlakte. Waarin jij geen bocht (laagte) of heuvel (hoogte) zult zien."
Sleutelterm: Qā'an ṣafṣafā (قَاعًا صَفْصَفًا) — Qaa'an duidt op een volkomen vlakke bodem waar water op blijft staan (een spiegelend oppervlak). Safsafan betekent een gladde structuur zonder enige korrel of oneffenheid.
- Soera Al-Inshiqaq (84:3-4): https://quran.com/al-inshiqaq/3
"En wanneer de aarde wordt vlakgemaakt / uitgerekt (uitgerekt tot een egale vlakte). En uitwerpt wat in haar is en zich leegmaakt."
Sleutelterm: Muddat (مُدَّتْ) — Uitgerekt, platgewalst of horizontaal rechtgetrokken.
- Soera Al-Kahf (18:47):https://quran.com/al-kahf/47
"En (gedenk) de Dag waarop Wij de bergen zullen verzetten en jullie de aarde zullen zien als een opgeheven vlakte. Wij zullen hen allen verzamelen en niet één van hen achterlaten."
Natuurkundige & Geologische Parallel
- Totale vloeibaarheid: Door de hitte smelt de complete aardkorst. De aarde verliest haar vaste vorm en verandert in een gloeiende, vloeibare bol van gesmolten gesteente (magma).
- Hydrostatisch en isostatisch evenwicht: In de natuurkunde neemt een vloeibare massa in de ruimte door haar eigen zwaartekracht de meest efficiënte vorm aan: een perfecte geometrische bol. Omdat er geen tektonische platen meer zijn om bergen omhoog te duwen en geen oceanen meer om diepe troggen te vormen, treedt er gravitationele nivellering op. Maar dat de aarde plat wordt, kan je beter uitgelegd vinden in de wetenschap onder de term wat ze noemen " spaghettificatie" . Zie de uitgebreide uitleg onderaan.
- Uitwerping van interne massa: Door de immense compressie perst de aarde al haar interne gassen en lichtere vloeibare massa's naar buiten ("en uitwerpt wat in haar is"). De zwaartekracht trekt dit vloeibare oppervlak strak tot een rimpelloze, spiegelgladde en egale matrix waarin elke kromming, laagte of hoogte is verdwenen ("qā'an ṣafṣafā").
Conclusie van de Synthese
De Koran beschrijft de deconstructie van de aarde als een strikt lineair en natuurkundig logisch proces. De cyclus is hiermee consistent gesloten: de aarde, die ooit als eerste solide kern werd afgescheiden uit de oermassa / oer-hemel, fungeert het langst als het stabiele podium voor de mensheid. Pas wanneer haar theologische functie is volbracht, wordt de mechanische structuur gebroken, thermisch vloeibaar gemaakt en door zwaartekracht geometrisch platgestreken om uiteindelijk volledig te worden opgenomen in de nulpunt-singulariteit van de Big Crunch [Koran 21:104]. Klaar voor gebruik in een volgende fase. Allah weet het beste.
Spaghettificatie van de aarde tijdens een Big Crunch is een hypothetisch scenario waarin onze planeet door extreme zwaartekrachtkrachten volledig wordt uitgerekt tot een lange, dunne sliert (zoals spaghetti), vlak voordat het universum ineenstort in één enkel punt.
Hoewel spaghettificatie meestal wordt geassocieerd met een object dat in een zwart gat valt, zou dit aan het einde van een Big Crunch-scenario met het hele universum en alles erin gebeuren.
Wat is de Big Crunch?
De Big Crunch is een kosmolgische theorie over het einde van het universum. Het is het tegenovergestelde van de Big Bang (Oerknal).
- Uitdijing stopt: Als de totale hoeveelheid materie en de zwaartekracht in het universum groot genoeg zijn, zal de huidige uitdijing van het heelal op een dag afremmen en volledig stoppen.
- Krimp start: De zwaartekracht neemt de regie over en trekt alle sterrenstelsels, sterren en planeten weer naar elkaar toe. Het universum begint te krimpen.
- De Crunch: Het universum eindigt in een zogenaamde 'spatiale singulariteit' — een punt van oneindige dichtheid en hitte waarin alle ruimte en tijd ophouden te bestaan.
Waarom treedt er 'spaghettificatie' op?
Spaghettificatie wordt veroorzaakt door extreme getijdenkrachten (tidal forces). Dit gebeurt wanneer het zwaartekrachtveld zo sterk en ongelijkmatig is, dat de aantrekkingskracht aan de ene kant van een object veel groter is dan aan de andere kant.
Als de aarde het middelpunt van de ineenstorting nadert:
- De kant van de aarde die het dichtst bij het centrum van de ineenstorting (de singulariteit) ligt, wordt veel sterker aangetrokken dan de achterkant. Hierdoor wordt de aarde verticaal uitgerekt.
- Tegelijkertijd drukt de zwaartekracht de aarde van de zijkanten naar binnen (horizontale compressie).
Het stapsgewijze einde van de Aarde
Tijdens de laatste fasen van een Big Crunch zou de aarde niet in één klap verdwijnen, maar een dramatisch proces doorlopen:
- Extreme Hitte: Lang voordat spaghettificatie optreedt, wordt de kosmische achtergrondstraling door de inkrimping samengeperst en blauwverschoven. De hemel wordt heter dan het oppervlak van de zon. De oceanen koken weg en de atmosfeer vliegt in brand.
- Tektonische Apocalyps: De extreme getijdenkrachten beginnen aan de structuur van de aarde te trekken. Dit veroorzaakt wereldwijde superaardbevingen en vulkaanuitbarstingen. De aardkorst breekt open.
- De Sliertfase (Spaghettificatie): De zwaartekracht overwint de elektromagnetische krachten die de atomen van de aarde bij elkaar houden. De aarde verliest haar bolvorm en verandert in een alsmaar dunner wordende stroom van magma en losse deeltjes.
- Fundamentele Ontbinding: Uiteindelijk worden zelfs de moleculen en atomen zelf uit elkaar getrokken tot een soep van elementaire deeltjes (quarks en leptonen), vlak voordat ze samensmelten in de uiteindelijke singulariteit.
Reactie plaatsen
Reacties