De dood in Koran. Het moment waarop de ziel het lichaam verlaat.

De dood in Koran. Het moment waarop de ziel het lichaam verlaat.

Allah weet het beste

De Conceptie van de Levensduur (Ajal Moesamma)

Bij Allah staat de definitieve, uiteindelijke levensduur van ieder individu onwrikbaar vast. Dit concept wordt in de Koran aangeduid met de specifieke klank Ajal Moesamma (de vastgestelde termijn). De Ajal Moesamma is de absolute eindstreep die door Allah is bepaald en kan niet worden vervroegd of uitgesteld (Soera Al-A'raf 7:34) https://quran.com/al-araf/34 . Het omvat het exacte en onveranderlijke moment waarop iemands leven eindigt, onafhankelijk van de uiterlijke oorzaak of de biologische omstandigheden. Deze ene, definitieve termijn kan zich op verschillende manieren voltrekken:

• De natuurlijke dood: Het bereiken van de maximale biologische levensduur waarbij het lichaam door ouderdom natuurlijk opraakt.
• De oorzakelijke dood: Het bereiken van de eindstreep door overige, externe oorzaken, zoals een fatale ziekte, een ongeluk of moord.

Wanneer iemands leven abrupt stopt door een misdaad zoals moord, betekent dit niet dat de Ajal Moesamma kunstmatig is vervroegd. Dat is niet waar Ajal Moesamma voor staat. De moord is simpelweg de aardse oorzaak en de manier waarop de vooraf vastgestelde termijn eindigt. Allah wist in Zijn absolute voorkennis dat de moordenaar met zijn vrije wil deze zonde zou begaan, en heeft die specifieke gebeurtenis meegewogen in het bepalen van de Ajal Moesamma. De moordenaar overschrijdt de goddelijke decreten dus niet, maar blijft wel volledig eenzijdige moreel en strafrechtelijk verantwoordelijk voor het schenden van de heilige grens van het menselijk leven (Soera Al-An'am 6:151) https://quran.com/al-anam/151 .

Het Uitstellen van Scenario's en de Tijdloze Voorkennis

Er is binnen deze doctrine echter een cruciale theologische nuance: wanneer het in de opeenvolging van aardse oorzaken vast lijkt te staan dat iemands leven eindigt door een oorzakelijke dood, bezit Allah de soevereine wil om die specifieke dood af te wenden of uit te stellen. Dit principe komt rechtstreeks voort uit Soera Nuh (71:4) https://quran.com/nuh/4 , waarin de Profeet Noach verkondigt dat Allah bij gehoorzaamheid zonden vergeeft “en jullie uitstel verleent tot een vastgestelde termijn (Ajal Moesamma).”

Dit betekent niet dat de uiteindelijke Ajal Moesamma die bij Allah bekend is aan verandering onderhevig is. Er vindt bij Allah geen 'aanpassing achteraf' plaats. Omdat Allah niet beperkt wordt door de dimensie tijd of door een chronologische volgorde van gebeurtenissen, zijn álle mogelijke scenario’s — hoe iemand leeft, welke keuzes hij maakt, hoe een situatie wordt afgewend of juist toeslaat — al in één overkoepelend, tijdloos moment bij Hem bekend. De Ajal Moesamma is simpelweg de uiteindelijke, absolute uitkomst van al deze meegewogen scenario's.

De Fysieke Realiteit, Vrije Wil en de Noodzaak van het Oordeel

Tegelijkertijd leven we in een reële, fysieke wereld waarin bovennatuurlijke magie geen rol speelt: als een mens met een mes wordt gestoken, treedt de biologische dood in. Het feit dat de Koran het doden van een ander zwaar bestraft, bewijst dat de dader daarmee moedwillig en gewelddadig een einde maakt aan een menselijk leven dat biologisch gezien anders langer had kunnen voortbestaan. De moordenaar grijpt hiermee eigenhandig in op de aardse levensduur die Allah aan die specifieke ziel had geschonken.

Het feit dat Allah dit fysieke proces niet miraculeus stopt, is een fundamenteel onderdeel van de menselijke beproeving. De misdaad van de moordenaar past binnen de aardse wetten van oorzaak en gevolg, maar overschrijdt de morele wetten van de Schepper. Juist daarom heeft Allah de Dag des Oordeels ingesteld: om deze schending van de heilige grens van het leven, die in de fysieke wereld abrupt werd afgebroken, in absolute rechtvaardigheid te beoordelen en te veroordelen. Maar de Ajal Moesamma is dus als de definitieve, onbetwistbare eindstreep, waarbij gekeken wordt naar de daadwerkelijke uitkomst, los van wat er op aarde door menselijke misdaden had kunnen zijn als de biologische klok was uitgediend. En Allah weet het beste.

Welk deel van ons gaat dood en welk deel blijft voortbestaan?

Beluister dit deel wat ik al gepubliceerd heb op mijn YouTube kanaal: https://youtu.be/_EKJwk00-7E  en dit is deel 2: https://youtu.be/xxXO1CFCy1s             Ik heb ook de vraag behandeld: worden wij gestraft in het graf. Beluister dit hier: https://youtu.be/Q_vkdSTZhBA  en Allah weet het beste.

Het ondergaan van wat we noemen de dood

In koran hebben wij 2 setjes aan verzen die mogelijk wel of niet vertaald kunnen worden als het moment waarop we daadwerkelijk de dood ervaren voor eerst. 

1ste 

https://quran.com/al-qiyamah/26 t/m vers 30; kan je er een verhaal uithalen wat ongeveer een moment schets waarop de ziel vanuit een plek tussen de keel en de sleutelbeen het lichaam verlaat. En er dan een uitdaging van Allah gegeven wordt in de vorm van vers 27 waarin we zouden kunnen lezen : " wie kan deze dood stoppen?"  Niemand uiteraard en dus beseft de Nafs in vers 28 dat dit toch echt het moment is waarop er een scheiding plaats vindt tussen de Nafs en het fysieke lichaam. In vers 29 zou je kunnen lezen dat dan de benen tegen elkaar gebonden zijn (het lichaam is begraven). En dan in vers 30 de ultieme onomkeerbare reis van de Nafs naar Allah. 

Maar de verzen net ervoor spreken over een dag des oordeel die al gaande is. Dus deze verzen die erna komen, kunnen dan niet over het moment gaan waarop we dood gaan hier op aarde. Maar dit hoeft niet absoluut te zijn want Koran heeft de stijl waarin Allah soms springt van verleden, heden en toekomst in allerlei volgorden. Dus we kunnen ons hier niet 100% met zekerheid op beroepen. Allah weet het beste.

Deze zelfde verzen, als ik ze zou uitleggen in de kader van de dag des oordeel, zou het verhaal net zo logisch klinken. Hoor maar:

https://quran.com/al-qiyamah/22 In deze vers en vers 23 krijgen we de indruk dat we hier op dit moment al bij Allah zijn, op de dag des oordeel.

Er staat ook letterlijk in de vertaling, gezichten die naar hun Heer kijken / of op het oordeel van hun Heer wachten.  lees dan https://quran.com/al-qiyamah/25 hier is men aan vrezen voor een straf. En de vertaling zegt, men weet dan zeker dat er een ramp zal volgen. Dat kunnen we alleen zeker weten als Allah al een oordeel heeft uitgesproken. Dus nogmaals, het einde van de dag des oordeel. 

Dan nu, dezelfde vers die vertaald wordt als de Nafs die de plek bereikt tussen de keel en sleutelbeen, die hoogte? Kan ook anders vertaald worden. Hoor : https://quran.com/al-qiyamah/26 . De term die hier gebruikt is, kan ook verwijzen naar een soort promotie. Dus dat je hoger geplaatst wordt dan je in eerste instantie denkt. Dus het moment waarop Allah heeft bepaald dat je niet perfect hebt geleefd, zeker niet als een voorbeeld voor jou medemens en daar nu ook een prijs aan gaat hangen. Dat moment.  En dan deze vers https://quran.com/al-qiyamah/27 , men vraagt zich af; wie is gepromoot? Wie is toch hoger geplaatst dan in eerste instantie leek? Want net als in het bedrijfsleven, jouw baas hoeft jou niet te promoten maar het kan wel. Ah dan komt https://quran.com/al-qiyamah/28 , of terwijl de mensen gaan nu verdeeld worden, elk conform zijn of haar verdiende plek en dus worden mensen uit elkaar gehaald, de Firaak, afscheid. Wie vergeeft Allah en geeft hem of haar toch net dat ietsje meer (dus naar een hemel) en wie niet. Lees ook vers 69:20 t/m 25 en lees 16:97 en vooral 39:35. Vooral 39:35! Dus Allah's oordeel kan zeer verassend uitvallen. Daarom mogen wij in dit leven niemand veroordelen en wegzetten. Daar is de dag des oordeel voor. 

en dan nu deze vers https://quran.com/al-qiyamah/29 ; Koran neemt ons terug naar het begin van dit allemaal, dus even terug naar wat er nog voor zal gebeuren, namelijk we gaan eerst allemaal tezamen, goed en slecht, richting de dag des oordeel. Want dit werkwoord deelt een wortelklank met iemand mee nemen, iemand in een bepaalde richting drijven.  want hierna neemt Allah ons toch weer terug naar wat er gaat komen op de dag des oordeel, weer naar de toekomst. Vooral omdat we deze term zo helder terug zien komen in deze vers en de vers daarna: https://quran.com/az-zumar/71 hetzelfde idee. Maar zoals altijd, alleen Allah weet het beste. En in deze vers vinden we dezelfde term / werkwoord, van een gebeurtenis vooraf aan het begin van de dag des oordeel; https://quran.com/qaf/20 

2de set: en ik denk eerlijk gezegd dat dit de set is die over het moment van dood gaan, gaat en Allah weet het beste

https://quran.com/al-waqiah/83  de ziel bereikt de keel.

https://quran.com/al-waqiah/84 en de Nafs, ziet dit allemaal, ervaart dit allemaal en ziet mogelijk ook de Engel des dood en de engelen die de ziel afhandelen.

https://quran.com/al-waqiah/87 Allah daagt ons allen uit, stop dit proces van de dood , wie beweert machtig te zijn. Probeer en ontdek dat je dit niet kunt stoppen of vertragen. Dus de verhalen van mensen die dood zijn gegaan en terug zijn gekomen? Deze mensen zijn dus nooit dood gegaan en hebben iets anders ervaren. Dus ik concludeer hieruit dat: Islamitisch gezien klopt dit exact met de theorie van de Barzakh (de barrière). Zodra de ziel de Hulqum passeert, gaat de gordijn (Ghitā') open; de stervende ziet de engelen en de spirituele realiteit (Surah Qaf:22: "Vandaag is jouw blik scherp".  Dit proces is volgens mij wat we lezen hier in Surah Al-Waqi'ah 56:87, het ' onomkeerbaar' proces en Allah weet het beste.

De dood is er, wat nu? wat volgt er? zien we wat? wat zien we dan? voelen we wat? wat voelen we dan?

https://quran.com/nl/qaaf-de-letter/19 Hier lezen we dat de dood intens voelt. Allah linkt het woord ' Sakrat'. Deze term vinden we ook in https://quran.com/nl/de-rotsachtige-streek/72  en hier lijkt meer een soort ' afwaling' te betekenen, dus wanneer je niet helder na denkt of kunt nadenken. Wij vinden deze term (wortel klank) ook terug hier https://quran.com/nl/de-rotsachtige-streek/15 en ook hier lijkt het te betekenen de toestand waarin iemand verkeert die niet helder kan zien of zelf twijfelt aan wat jouw ogen zien, dus ook weer dat vage, dat wat niet helder is. Ook komen we deze term tegen of een wortel klank daarvan in deze vers : https://quran.com/nl/de-bijen/67 en ook hier lijkt het te betekenen de toestand waarin je verkeert als je niet meer helder kunt denken. Dus als de dood het lichaam begint binnen te dringen, dan voelt het voor ons alsof we onder narcose worden gebracht en Allah weet het beste. Mogelijk is dat het moment waarop we in slaap vallen en verder het aan de engel des dood is om wie we daadwerkelijk zijn, de Nafs, te nemen. 

Koran vertaling zegt van de volgende vers: https://quran.com/nl/de-oorlogsbuit/50 maar ik ben er niet mee eens. Engelen mogen pas straffen, nadat Allah Zijn oordeel heeft uitgesproken, vooral omdat we hier lezen dat engelen refereren naar hellevuur: " "Proeft de bestraffing van het branden!" . Alleen maar omdat er het woord 'Yatawafa' bij staat? Dit is een werkwoord wat betekent " ontvangen" . Nadat Allah heeft bepaald wie waar naar toe gaat, nemen de engelen de mensen die bestemd zijn voor hel mee.  Voor referentie (in het Arabisch: https://www.almaany.com/quran-b/وَس%D9%90يقَ/) 

Wat dan wel? het is niet helder of wij überhaupt bij bewust zijn als dit gebeurt, maar de volgende stap is als de engel des dood, de ziel neemt. https://quran.com/nl/de-neerknieling/11 let op; deze vers vertelt ons niet dat we bij bewust zijn of dat we deze engel zullen zien of voelen of spreken. Zoals een chirurg zijn gang gaat nadat je onder narcose wordt gebracht en Allah weet het beste.

Maar er is een vers wat mogelijk ruimte geeft om te concluderen dat we misschien nog wel het moment van de dood ervaren en daarna pas in diepe slaap vallen en Allah weet het beste; https://quran.com/nl/de-gelovigen/99 en https://quran.com/nl/de-gelovigen/100 Maar dan zeg ik weer, dit hoeft niet per se een gedachte te zijn als je de engel des dood ziet, het kan ook vlak ervoor zijn. Dat de Nafs voelt wanneer de dood aan het gebeuren is. Dat zien we namelijk bij de farao in deze vers en Allah weet het beste: https://quran.com/nl/jonas/90 en in vers 91 en 92 lezen we de reactie van Allah erop maar dat wil niet zeggen dat we hier uit moeten halen dat de farao Allah hoorde. Let op: Allah hangt dat specifiek aan Mozes. En Allah weet het beste. Toch zei Farao dit allemaal voordat hij daadwerkelijk overleed. Dus als de dood begint te gebeuren en we raken onder narcose, daar begint de diepe slaap voor de Nafs. En deze engel des dood, die levert vervolgens de Nafs bij Allah af. https://quran.com/nl/de-groepen/42 en Allah weet het beste. En wat gebeurt er dan? Nadat de engel des dood, ons Nafs aflevert bij Allah? https://quran.com/nl/de-gelovigen/100 

De volgende verzen lopen op zaken vooruit en zullen plaats vinden op de nieuwe aarde en Allah weet het beste, dus dat is de dag des oordeel. Maar om te onderbouwen dat we in slaap vallen, haal ik ze alvast aan. 

https://quran.com/nl/de-romeinen/55

https://quran.com/nl/de-uitrukkenden/46

https://quran.com/nl/jaa-sien-de-letters/52

met als een uitzondering, de farao, die hoewel in diepe slaap zoals ieder ander, bij hem toch nog een straf plaats zal vinden, oneindig en herhaaldelijk tot de dag des oordeel; https://quran.com/nl/hij-die-vergeeft/46 

Dit is wat voor mij veilig voelt om te vertellen en te concluderen en zelfs dan zeg ik hierbij expliciet! Dit is slechts mijn conclusie en Allah weet het beste!

Heb jij andere conclusies aan de hand van strikt Koran verzen alleen?! deel ze dan kunnen we er allemaal van profiteren incha Allah.

Extra aantekening:

De Fase van het Graf (Qabr)

Binnen de islamitische theologie markeert de aardse dood het definitieve einde van de menselijke interactie met de fysieke wereld. Zoals vastgelegd in Soera 'Abasa (80:21) https://quran.com/abasa/21, is het de door Allah ingestelde norm dat het overlijden normaliter wordt gevolgd door het begraven van de overledene in een graf, in de aarde: “Daarna laat Hij hem sterven en in een graf leggen.”

In dit graf (Qabr) is het lichaam dood. Er is werkelijk niets meer aan het stoffelijk overschot dat nog enige kracht, macht of magie bezit. De Koran benadrukt herhaaldelijk dat de doden zich achter een barrière (Barzakh) bevinden en de levenden op geen enkele wijze kunnen horen:

• Soera Maryam (19:98) https://quran.com/maryam/98 : Over historische, vernietigde generaties vraagt Allah retorisch: “Zie jij ook maar één van hen of hoor je hun zacht gefluister?”
• Soera Ar-Rum (30:52) https://quran.com/ar-rum/52 : “Voorwaar, jij kunt de doden de waarheid niet doen horen...”
• Soera Ar-Rum (30:55) https://quran.com/ar-rum/55 : Bij het betreden van deze staat verliezen de overledenen elk besef van de aardse tijdmeting.
• Soera Fatir (35:22) https://quran.com/fatir/22 : “En de levenden en de doden zijn niet gelijk. Voorwaar, Allah doet horen wie Hij wil, maar jij kunt degenen die in de graven zijn niet doen horen.”

De Absolute Barrière en de Misleiding door Djinns

Omdat de scheidslijn tussen de levenden en de doden absoluut is, bestaat er geen enkele communicatie, geen interactie en geen verkeer in beide richtingen tussen ons en de mensen die dood zijn. Er is geen gevoel en geen spirituele verbinding mogelijk. Je kunt hen niet oproepen en op geen enkele manier met hen communiceren.

Personen die beweren dit wel te kunnen, verspreiden louter leugens en waanideeën onder diverse benamingen:

• Medium: Een persoon die pretendeert op te treden als tussenpersoon of brug tussen de levenden en de geesten van overledenen.
• Spiritist: Iemand die het spiritisme aanhangt, een overtuiging waarin communicatie met geesten centraal staat.
• Channeler: Iemand die claimt zijn of haar lichaam of stem tijdelijk beschikbaar te stellen zodat een geest rechtstreeks kan spreken.
• Necromant of Dodenbezweerder: Een figuur uit de magie en mythologie die met rituelen de doden probeert op te roepen.

Binnen het mediumschap worden specifieke gaven geclaimd zoals helderziendheid (geesten zien), helderhorendheid (stemmen horen) of heldervoelendheid (energieën voelen).

De theologische realiteit: Wat deze misleide personen in werkelijkheid waarnemen of voelen, zijn djinns (demonen). Deze djinns misleiden hen om hun geloof in hun eigen waanideeën te versterken. Omdat deze claims lijnrecht ingaan tegen wat Allah ons leert, bootsen de djinns de overledenen na. Zij doen dit puur om deze mensen nog harder en sterker te laten geloven dat ze echt met de doden kunnen praten, terwijl ze in realiteit verbinden met demonen.

Dit mechanisme wordt bevestigd in Soera Saba (34:40-41) https://quran.com/saba/40 , waar de engelen op de Dag des Oordeels getuigen dat de polytheïsten die dacht hogere geesten te aanbidden, in werkelijkheid slachtoffer waren van de djinns: “Welnee, zij plachten de djinns te aanbidden; de meesten van hen geloofden in hen.” en lees ook deze vers: https://quran.com/al-jinn/6