Het onderstaande is mijn conclusie; mijn waarheid en niet de waarheid. Lees en onderzoek en besluit voor jezelf wat je wel of niet gelooft.
Sunna Islam heeft mij als kind getraumatiseerd
Ik was nog een heel jong kind, nog geen acht jaar oud, toen ik in Marokko een klein, dun boekje in mijn handen gedrukt kreeg. De pagina's stonden vol met gedetailleerde, angstaanjagende beschrijvingen van de gruwelijkheden in het graf volgens de Sunna-traditie. Vanaf die dag veranderde mijn belevingswereld in een spirituele gevangenis. Jarenlang droeg ik een akelig, verstikkend gevoel met me mee; het idee dat ik vastzat aan een monsterlijke God die scheen te genieten van sadistische straffen. Vanaf dan begon mijn relatie met Allah niet vanuit liefde maar vanuit angst. Ik moet van Hem houden anders gaat die gruwelijkheden ook met mij doen was de basis van deze relatie. Wat ik ook deed, ik kon nooit ontspannen in mijn geloof. Deze diep wortelende angst ontnam het leven elke glans en verstikte jarenlang alle levensvreugde die er had kunnen zijn.
Naarmate ik ouder en wijzer werd, begon ik mezelf kritische vragen te stellen: wat als de religie waarmee je bent opgegroeid, in wezen helemaal niet de religie van het heilige boek is? Als soennitische kinderen worden we immers nooit aangemoedigd om de Koran begrijpend te lezen. De heersende status quo is dat de Sunna-boeken ons al alle antwoorden geven; zelfstandig nadenken over de bron is overbodig. Maar wat nou als ik het voor mezelf zou lezen, wat zou ik misschien nog kunnen ontdekken? Dus dan ben ik gaan doen.
Mijn redding kwam rond mijn 16de (ik word volgende maand 47 jaar dus het is een lang proces geweest), toen ik die status quo doorbrak en een kritische, vergelijkende studie startte tussen de Sunna-islam en de Koran-islam. Toen vielen de kleppen van mijn ogen. Met de genade van Allah realiseerde ik me een voor mij schokkende waarheid: dit zijn in feite twee totaal verschillende religies. Ze delen dezelfde namen — Allah en de profeet Mohammed — maar hun essentie is tegenovergesteld. Waar de traditie mij traumatiseerde met een angstcultuur, bracht de pure boodschap van de Koran mij een diepe, zwaarbevochten bevrijding. Dat gun ik jou ook. In dit onderzoek wil ik de dood, het graf en ons Godsbeeld ontleden. Niet door de misleidende lens van de Sunna / Bukhari / Perzische afgedwaalde Joden traditie (vermomd als Moslims), maar door de liefdevolle en genadevolle lens die de Koran ons werkelijk belooft.
Allah, de genadevolle God, die absoluut niet geniet van straffen van de creatie
Als je opgroeit met de Sunna-literatuur, krijg je het idee dat Allah continu op de loer ligt om je te betrappen op een fout, om je vervolgens in het graf op de meest sadistische manieren te folteren, en dan ben je nog niet in Zijn hel!. Maar wanneer je de Sunna boeken en leer en tradities loslaat en daadwerkelijk de Koran openslaat, ontmoet je een totaal andere God. Een God die geen enkel belang of plezier heeft in het laten lijden van Zijn eigen creatie. De Koran is hierin overduidelijk. In Surah An-Nisa (4:147) stelt Allah een retorische vraag die de hele soennitische angsttheologie in één klap ontkracht: https://quran.com/an-nisa/147 Dit vers raakt de essentie: Allah heeft geen behoefte om te straffen om het straffen zelf. Straf is in de Koran geen doel op zich, en al helemaal geen bron van goddelijk vermaak. Lees ook deze vers: https://quran.com/al-hijr?startingVerse=45 De Koran belooft dat de gelovigen de hemel betreden in absolute vrede en veiligheid (bi-salāmin āminīn). Hoe kan een ziel in totale vrede en veiligheid verkeren als zij net daarvoor eeuwenlang in de donkere grond is geterroriseerd, fysiek samengedrukt en gekweld door angst? Allah zegt specifiek dat Hij alle wrok, pijn en negativiteit uit hun harten wist. De Sunna-traditie leert echter dat zelfs vrome zielen angst en pijn moeten doorstaan in het graf. Dit zou betekenen dat de mens getraumatiseerd aan de poorten van het Paradijs arriveert. Dat staat haaks op het koranische concept van een God die de gelovigen vanaf het moment van sterven geruststelt. De Koran schetst de overgang voor de rechtvaardigen als een directe uitnodiging tot rust, zonder een sadistische tussenfase waarin de botten worden gebroken.. lees deze vers https://quran.com/al-fajr?startingVerse=27 De grammaticale opbouw in het Arabisch toont een directe, vloeiende opeenvolging. De ziel krijgt direct bij het verlaten van het lichaam te horen dat zij in vrede mag terugkeren naar haar Heer en het Paradijs mag binnentreden. Er is geen enkele sprake van een angstaanjagende 'wachtkamer' onder de grond waar botten worden gebroken of trauma's worden toegebracht. De ziel wordt aangesproken als Nafs al-Mutma'innah—de gerustgestelde, serene ziel. Een God die de ziel definieert als 'volledig in rust', stort diezelfde ziel niet direct daarna in een brute, fysieke marteling onder de grond. En wie wil debatteren dat dit verzen zijn die gaan over een moment NA het oordeel van Allah op de dag des oordeel? Prima, wat te zeggen van deze vers? https://quran.com/ali-imran/169 De claim dat zelfs de profeet Mohammed door de grond verpletterd zou worden, stort theologisch volledig in elkaar als je de Koran leest. Allah noemt de Profeet in de Koran een "Genade voor de werelden". De gedachte dat de Schepper Zijn ultieme genadefiguur na zijn dood direct zou onderwerpen aan een sadistische, fysieke marteling onder de grond, is puur menselijk verzonnen heidense gekte en misleiding en verminking van Islam en van het beeld van de eerlijke Rechter dat Allah is dat haaks staat op de koranische realiteit.
Traditionele Sunna aanhangers proberen de koranische verzen over directe innerlijke rust vaak af te zwakken door te claimen dat al die mooie beloften pas gelden na de universele wederopstanding op de Dag des Oordeels. Maar met die claim praten ze zichzelf theologisch klem. In de Koran zien we in Surah Ghafir 40:46: https://quran.com/ghafir?startingVerse=46 dat de volgelingen van de Farao 'morgen en avond' aan het Vuur worden blootgesteld, lang voordat het Uur daadwerkelijk aanbreekt. Zij ervaren de hel dus alvast in de tussentijd (Barzakh dimensie), in de vorm van spirituele visioenen en de absolute, angstaanjagende wetenschap van hun lot. Er is hier geen sprake van fysieke verplettering onder de grond; het is een mentale en spirituele realiteit voor de ziel. Als de Koran ons leert dat de ergste onrechtvaardigen in de grafperiode alvast een negatief voorproefje van hun lot ervaren enkel en alleen via visioenen, waarom zouden we dan geloven dat de profeet verplettert wordt in het graf en samen met hem alle mensen, goed en slecht en waarom zouden we dan niet mogen concluderen dat de rechtvaardigen het tegenovergestelde ervaren? Wanneer we kijken naar Surah Al-Waqi'ah 56:88-89: https://quran.com/al-waqiah , legt Allah de exacte realiteit vast van de gelovige op het moment dat de ziel het lichaam verlaat bij de dood: "Als hij dan behoort tot degenen die nabij staan, dan is er voor hem rust (Rawh) en comfort (Rayhūn)..."De Koran gebruikt hier de termen Rawh och Rayhūn—woorden die in het Arabisch staan voor een spiritueel briesje, diepe verkwikking en goddelijke zoetheid. Terwijl het lichaam in de grond rust, ervaart de ziel in haar slaaptoestand (Marqad) dus alvast een diepe, serene 'hemel-vibe'. Een voorproefje van de ultieme rust, volledig vrij van de sadistische, fysieke martelingen die de Sunna-literatuur ons probeert aan te praten. Waarom mag ik dit zo concluderen? Omdat deze vers spreekt eerst over deze toestand EN DAN over de hemel. Dus hier is sprake van een opsomming. Rust en daarna de hemel beloning en Allah weet het beste. Dit wordt bovendien bevestigd in Surah Ya-Sin 36:52: https://quran.com/ya-sin/52 , waarin de mensen bij de wederopstanding hun graf letterlijk omschrijven als hun 'Marqad' (slaap- of rustplaats). Als zij eeuwenlang fysiek verpletterd waren of gestraft werden in het graf, hadden ze het nooit een rustplaats genoemd. De God van de Koran spiegelt de realiteit: angstvisioenen voor de tirannen, maar onmiddellijke, diepe innerlijke rust voor de rechtvaardigen. Maar beide groepen, goed of slecht hebben 1 ding gemeen en dat is dat ze allebei in diep slaap vallen direct na de dood. Dus alles wat ze ervaren is spiritueel, hetzij middels dromen (zoals we nu ook heerlijke dromen hebben maar ook nachtmerries) en dromen hebben een impact op ons. Soms kunnen dromen zo echt lijken dat we moe en bang en bezweet wakker worden of juist heel blij. En neem ook dit vers erbij: https://quran.com/ghafir?startingVerse=40 Allah belooft de gelovigen dat hun voorziening en toegang gebeurt zonder afrekening (Bighayri Hisaab). Als Allah belooft dat er géén afrekening is, hoe kan de Sunna-traditie dan claimen dat er direct in het graf al een brute, angstaanjagende ondervraging (door de engelen Munkar en Nakir) plaatsvindt? Dat is een directe theologische tegenstrijdigheid. En ik moet hier stoppen qua voorbeelden want het kost jaren als we alle misleidingen van Sunna zouden bespreken.
Terwijl de Sunna-boeken de nadruk leggen op angst en terreur, opent vrijwel elk hoofdstuk in de Koran met de herinnering dat Allah Ar-Rahman (de Meest Barmhartige) en Ar-Rahim (de Meest Genadevolle) is. Allah definieert Zijn eigen karakter in Surah Al-A'raf (7:156) als volgt: https://quran.com/al-araf/156 Zijn genade is de absolute basis; de straf is de uitzondering. De Koran schetst een God die juist wil vergeven, die barst van de barmhartigheid en die de mensheid uitnodigt tot rust en vrede. De angstaanjagende tiran uit de soennitische grafverhalen is niet de God van de Koran. Het is een menselijk product van overleveringen die de ware, liefdevolle aard van onze Schepper volledig hebben overschaduwd. Lees ook deze aanvullende voorbeelden die jou hopelijk helpen om er zeker van te zijn dat Allah niet is wat Soenna Islam zegt dat Hij is.
- https://quran.com/8/33 : Dit vers bewijst dat Allah niet op zoek is naar een excuus om te straffen. Zodra een mens zich naar Hem keert met de vraag om vergeving, trekt Allah de straf direct in. De focus ligt op herstel, niet op vergelding.
- https://quran.com/an-nahl/61 : Dit weerlegt het idee van de "loerende tiran" uit de Sunna-traditie die constant op zoek is naar redenen om te straffen. Allah geeft mensen juist alle tijd en ruimte in het leven om te groeien, fouten te maken en terug te keren. Hij haast Zich absoluut niet naar de straf.
- https://quran.com/az-zumar/53 : Dit is een van de meest liefdevolle verzen uit de Koran, waarin Allah Zich rechtstreeks richt tot mensen die diep in de fout zijn gegaan. Let op het taalgebruik. Allah noemt hen nog steeds "Mijn dienaren", zelfs nadat ze buitensporig zijn geweest. Dit is geen taal van een monster dat geniet van sadisme, maar van een Schepper die hunkert naar de terugkeer van Zijn schepping.
- https://quran.com/al-anam/12 : In de Koran staat een unieke formulering waarin Allah een wet voor Zichzelf voorschrijft. Dit is monumentaal. Allah heeft geen wetten boven Zich, maar de enige regel die Hij Zichzelf onvoorwaardelijk heeft opgelegd, is barmhartigheid. Dit staat haaks op de soennitische angstcultuur die claimt dat de grond zich direct na je dood sluit om je botten te breken, ongeacht wie je bent of hoe gelovig je ook geleefd hebt (inclusief de profeet Mohammed).
Deze koranische waarheid staat in schril contrast met de soennitische angstcultuur, die claimt dat de grond zich direct na je dood sluit om je botten te breken. Volgens de Hadith-literatuur ontsnapt werkelijk niemand aan deze brute, fysieke samendrukking. De traditie gaat zelfs zo ver te beweren dat zelfs de profeet Mohammed deze bottenbrekende druk zou ervaren. Maar hier stort de geloofwaardigheid van deze traditie definitief in: terwijl de meest pure en vrome zielen volgens deze logica moeten lijden onder de grond, claimen latere, politiek gekleurde overleveringen dat een figuur als Muawiya op miraculeuze wijze de dans ontspringt. De absurditeit hiervan wordt nog duidelijker wanneer we naar de geschiedenis kijken. Muawiya (Muawiya ibn Abi Sufyan) is immers de grondlegger van de dynastie die de bloedlijn van de Profeet eigenhandig probeerde uit te wissen. Het was zijn eigen zoon en opvolger, Yazid, die in 680, het bevel gaf voor het brute bloedbad bij Karbala. Daar werd Hoessein, de geliefde kleinzoon van de Profeet, samen met zijn nakomelingen en familieleden, op de meest gruwelijke wijze afgeslacht. Wanneer een theologische traditie beweert dat de Schepper van het universum de botten van Zijn eigen profeten breekt, maar overleveringen produceert die de familie van de tirannen en moordenaars van de Ahl al-Bayt (de familie van de Profeet) ontziet, dan weet je dat je niet te maken hebt met het woord van Allah. Dit is het ultieme bewijs dat de angstcultuur in de Sunna-traditie een puur menselijk en politiek fabricaat is. Het werd door heersers gebruikt om de massa via doodsangst te controleren en hun eigen misdaden spiritueel wit te wassen. De Koran weigert mee te gaan in dit sadisme. Terwijl de traditie de dood neerzet als een brute, politiek gemanipuleerde martelkamer, introduceert Allah Zichzelf in de Koran als de Ar-Rahman (de Meest Barmhartige) en Ar-Rahim (de Meest Genadevolle). Allah heeft Zichzelf barmhartigheid voorgeschreven (Surah Al-An'am 6:12) — en barmhartigheid kiest nooit de zijde van moordenaars.
Ter info: Toen de moslims, volgens Soenna Islam bronnen, naar Medina emigreerden (de Hijra), bleef Muawiya in Mekka achter om tegen de islam te vechten. Pas in het jaar 630, toen de Profeet met een gigantisch leger Mekka vreedzaam veroverde (de Fath Mekka), zagen Muawiya en zijn familie in dat ze geen enkele militaire of politieke keuze meer hadden. Ze bekeerden zich puur uit zelfbehoud tot de islam om hun nek te redden. Deze groep mensen staat in de islamitische geschiedenis bekend als de Tulaqa (de vrijgelatenen). Zij hadden nooit de Moslims mogen regeren, conform wat Allah zegt in Koran. In Surah Al-Anfal (8:72) stelt Allah een keiharde theologische grens die de claim van Muawiya op het kalifaat (het leiderschap over de gelovigen) volgens de Koran direct ontkracht: https://quran.com/al-anfal/72
Geniet van het leven en heb vertrouwen in de genade van Allah en heb hoop
Ik wil je als luisteraar op Youtube of Spotify en als lezer op www.fitraa.nl iets heel stevig op het hart drukken: wees niet bang voor Allah. Zeker niet op voorhand, en al helemaal niet op basis van de angstaanjagende verhalen die ons als kind zijn opgedrongen. De Koran is niet neergezonden als een dreigement, maar als een Abshir — een bron van intens goed nieuws. Het is een kompas dat leiding, rust en puur licht brengt in een donkere wereld. Allah maakt dit vanaf het allereerste begin duidelijk aan de profeet Mohammed. In Surah Ta-Ha (20:2-3) zegt Hij rechtstreeks: https://quran.com/taha?startingVerse=2 De boodschap van God en dus Allah is nooit bedoeld om ons onnodig te laten lijden onder verstikkende schuldgevoelens of existentiële angst. Allah vraagt geen perfectie van ons; Hij heeft ons immers geschapen met al onze menselijke zwakheden.
De grote zonden vermijden is genoeg incha Allah. De barmhartigheid van Allah is zo groot dat Hij de lat niet onmenselijk hoog legt. Hij vraagt ons in de Koran enkel om de destructieve, grote zonden te vermijden. Als we dat doen, belooft Hij de rest met de mantel der liefde te bedekken. Kijk maar naar Surah An-Nisa (4:31): https://quran.com/an-nisa/31 Allah zoekt geen redenen om je te straffen voor elke kleine misstap. Sterker nog, Hij is zo genereus dat Hij bij de eindafrekening niet eens kijkt naar je slechtste dagen. Hij belooft je te belonen op basis van het allerbeste wat je hebt achtergelaten. In Surah An-Nahl (16:97) staat: https://quran.com/an-nahl/97 Stel je dat eens voor: je wordt niet beoordeeld op je zwakste momenten, maar Allah neemt jouw beste daden als de gouden standaard voor jouw beloning. Dat is de God van de Koran. Een God die ruimte geeft, die motiveert met liefde, en die wil dat je ontspant in jouw geloof. De dood is voor een gelovige die de Koran volgt geen reis naar een brute folterkamer, maar een terugkeer naar de Bron van die oneindige barmhartigheid. Koran zegt dat je jezelf zeker niet moet beschadigen maar als het moment er is en je gaat dood, dat je ook zeker niet op voorhand al bang moet zijn. Het zou zonde zijn om jezelf die stress aan te doen terwijl de kans net zo groot is dat Allah jou juist vergeeft. Want ook dat is in Koran. Kies niet voor terreur op voorhand. Kies ervoor om te geloven dat wat er na de dood komt, het beste is wat je ooit zult ervaren en daarbij leef goed en leef gelukkig en wees een bron van verlichting voor anderen om jou heen, in welk manier dan ook wat past bij jou en bij wat je kan.
De ultieme dank voor je poging (als je faalt, geen probleem, maar probeer het op zijn minst)
De prestatiedruk die de soennitische traditie ons oplegt — waarbij elke hapering in je gebed of elke imperfectie in je gedrag direct kan leiden tot helse pijnen in het graf — is menselijk, niet goddelijk. De Koran introduceert namelijk een revolutionair concept: Allah kijkt naar je richting, niet naar je eindstreep. In de Koran draait alles om het woord Sa'y. Dit betekent letterlijk je 'poging', je 'streven' of je 'inzet'. Als de gelovigen het Paradijs binnentreden, krijgen zij een prachtige, rechtstreekse boodschap van Allah te horen: https://quran.com/al-insan/22 Allah gebruikt het woord Mashkoor, wat komt van Shukr (dankbaarheid). De Schepper van het universum bedankt jou voor je poging, hoe gebrekkig of onvoltooid die misschien ook was. https://quran.com/an-najm/39 Er staat niet dat je daden perfect afgerond moeten zijn. Er staat dat jouw inzet gezien wordt. Als jij struikelt terwijl je probeert naar Allah toe te lopen, telt de richting waarin je bewoog, niet de plek waar je viel
Laat dat even op je inwerken. De Schepper van hemel en aarde eist geen vlekkeloos resultaat. Hij ziet je worsteling, Hij ziet hoe je als mens met al je gebreken probeert het goede te doen, en Hij bedankt je voor die poging. Een God die je bedankt voor je inzet is geen monsterlijke tiran die geniet van sadisme. Het is een liefdevolle, barmhartige God bij wie je spiritueel eindelijk mag thuiskomen en ontspannen. Het is ok dat je niet perfect bent. Dat weet Allah al. Als jij maar jouw best doet en Allah doet de rest en Allah weet het beste. Bevrijd jezelf van de demonen versie van Islam wat we vinden in de Soenna boeken.
Reactie plaatsen
Reacties