Modern DNA-onderzoek werpt een fascinerend licht op deze eeuwenoude geschiedenis. Het bevestigt grotendeels wat we uit de teksten van Alfonso Archi en de Assyrische bronnen weten: de bevolking van de regio is een continuüm van vermenging.
Hier zijn de belangrijkste bevindingen uit recente genetische studies (zoals die van Marc Haber en Oded Rechavi):
1. De "Cananite" Bron (De basis)
Onderzoek naar skeletten uit de Bronstijd (de tijd van Ebla) laat zien dat zowel moderne Palestijnen, Samaritanen als Joden voor een heel groot deel (vaak meer dan 50-80%) hetzelfde genetische DNA delen met de oude Kanaänieten.
- Conclusie: De basisbevolking is in duizenden jaren nooit volledig vertrokken; ze zijn telkens "overschreven" door nieuwe culturen.
2. Het DNA van de Samaritanen: De "Assyrische Mix" zichtbaar?
Studies naar de huidige, kleine groep Samaritanen laten iets unieks zien:
- Mannelijke lijn (Y-chromosoom): Hun DNA komt sterk overeen met dat van de Joodse "priesterkasten" (de Kohaniem). Dit bevestigt hun claim dat ze afstammen van de oorspronkelijke Israëlitische stammen (Efraïm en Manasse) die in het noorden achterbleven.
- Isolatie: Omdat ze al 2500 jaar nauwelijks buiten hun eigen groep trouwen, is hun DNA een soort "tijdcapsule". Je ziet bij hen minder vermenging met latere groepen (zoals Arabieren uit de 7e eeuw of kruisvaarders) dan bij andere groepen in de regio.
3. De link tussen Samaritanen en Palestijnen
Dit is historisch gezien het meest interessante punt. Veel moderne Palestijnen (vooral in de regio Nablus) delen een aanzienlijk deel van hun genetische handtekening met de Samaritanen.
- De bekering: Dit bevestigt de theorie dat na de islamitische verovering (7e eeuw n.Chr.) grote groepen Samaritanen en lokale christenen (die weer van Israëlieten afstamden) zijn overgegaan naar de Islam.
- Resultaat: Genetisch gezien zijn veel Palestijnen in dat gebied de directe afstammelingen van de bevolking die er al zat in de tijd van de Assyriërs en de Perzen.
4. Hoe zit het met de "Rassen die onder Assyrië vielen"?
De invloed van de kolonisten uit Babylon en Syrië (waar we het eerder over hadden) is terug te vinden in een lichte verschuiving in het DNA richting Mesopotamië.
- In het DNA van zowel Samaritanen als Palestijnen zie je een "midden-oosterse kern" die breder is dan alleen de kuststrook. Het is een mix van de hele "Vruchtbare Halve Maan" (Irak, Syrië, Libanon, Palestina).
Samenvatting van de "Genetische Kaart":