In deze overlevering (Sahih al-Bukhari 4942) zou de profeet Mohammed gezegd hebben dat een man zijn vrouw niet moet slaan zoals hij een slaaf slaat. De reden die in de tekst wordt gegeven, is dat hij later die dag waarschijnlijk nog intiem met haar wil zijn. Als zij kapot is geslagen, is ze te ziek om nog sex te hebben en dus snijd de man hierdoor zichzelf in zijn eigen vingers. Dus sla jouw vrouw niet vanuit menselijkheid of wederzijds respect! Nee! Sla haar niet omdat je anders geen sex kunt hebben met haar als jij haar kapot slaat of misschien zelfs dood slaat. De zorg hier is dat de man dan later die avond geen sex krijgt. 

Kritische denkers hebben hier grote moeite mee. Zij vinden dat deze tekst de indruk wekt dat een vrouw er vooral is voor het plezier van de man, in plaats van dat zij als gelijkwaardig mens wordt gezien. Volgens hen is het verkeerd om te zeggen dat je je vrouw niet mag mishandelen puur omdat je er later zelf nadeel van hebt. Veel moderne en progressieve moslims zeggen daarom dat dit soort teksten niet passen bij de barmhartige boodschap van de Koran. Zij zien zulke uitspraken als verouderde, door mannen bedachte ideeën die niet thuishoren in het geloof van nu.

De Sunna versie van islam heeft gezorgd voor giftige ideeën waarin bijvoorbeeld de onderdrukking van vrouwen wordt goedgekeurd in de naam van het geloof. Nog idioter zijn de claims over het hiernamaals. Er zijn verhalen die beweren dat Allah een goedwillende mens (van het boek enz.) uit het paradijs zal gooien, puur om fysiek ruimte te maken voor een moslim. Dit soort nare ideeën maakt van een rechtvaardige Allah een onrechtvaardig en discriminerende Allah. Het zorgt ervoor dat moslims zich arrogant en onrechtvaardig gaan gedragen tegenover anderen zonder zichzelf terug te roepen. Het slechte gedrag van dit soort moslims is daarom geen toeval. Het is het directe gevolg van het blind volgen van een corrupte Sunna-leer die lijnrecht tegenover de Koran staat.

Koran is tijdloos. Sunna is achterlijk en achterhaald. 

De Koran biedt een fundamenteel andere morele standaard. Waar historische overleveringen (hadiths) soms ethische vragen oproepen, biedt de Koran juist de spirituele oplossing. De Koran eist namelijk geen gedrag uit praktisch eigenbelang, maar vraagt om absolute rechtvaardigheid en barmhartigheid. Dit vormt de ware islamitische gedragscode. Dit blijkt direct uit de volgende verzen

Naar Allah

• Monotheïsme en aanbidding: "En Ik heb de djinn en de mens slechts geschapen om Mij te aanbidden." — Koran 51:56
• Dankbaarheid: "Gedenk Mij daarom, dan zal Ik jullie gedenken. En wees Mij dankbaar en wees Mij niet ondankbaar." — Koran 2:152
• Nederigheid: "En wend jouw gezicht niet hoogmoedig af van de mensen en loop niet hooghartig op aarde. Voorwaar, Allah houdt van geen enkele verwaande opschepper." — Koran 31:18

Naar elkaar (medemoslims)

• Broederschap: "Voorwaar, de gelovigen zijn elkaars broeders, sticht daarom vrede tussen jullie broeders..." — Koran 49:10
• Verbod op roddelen en spioneren: "O jullie die geloven, vermijd de meeste achterdocht... En bespioneert elkaar niet en spreekt geen kwaad over elkaar in wiens afwezigheid..." — Koran 49:12
• Samenwerking: "...En helpt elkaar in het goede en godsvrucht, en helpt elkaar niet in zonde en overtreding..." — Koran 5:2

Naar niet-moslims

• Vriendelijkheid en rechtvaardigheid: "Allah verbiedt u niet om degenen die niet tegen u hebben gevochten vanwege de godsdienst... goed te behandelen en rechtvaardig jegens hen te zijn. Voorwaar, Allah houdt van de rechtvaardigen." — Koran 60:8
• Geloofsvrijheid: "Er is geen dwang in de godsdienst..." — Koran 2:256
• Respectvol discussiëren: "En redetwist met de Lieden van het Boek (joden en christenen) slechts op de beste wijze..." — Koran 29:46

Naar armen en wezen

• Aalmoezen (Zakat): "...En onderhoudt het gebed en geeft de Zakat. En wat jullie aan goeds voor uzelf vooruitzendt, jullie zullen het bij Allah vinden..." — Koran 2:110
• Rechten van de wees en de behoeftige: "Wat betreft de wees, wees niet gewelddadig tegen hem. En wat betreft de bedelaar, wijs hem niet bars af." — Koran 93:9-10

Naar slaven (historische context van afschaffing)

• Vrijkopen als vrome daad: "En wat doet u weten wat de steile weg is? Het is het vrijkopen van een slaaf." — Koran 90:12-13
• Financiële hulp bij vrijlating: "En degenen in jullie bezit die een contract voor hun vrijheid wensen, sluit dit met hen af... en geeft hen van de rijkdom van Allah die Hij u heeft gegeven." — Koran 24:33

Naar vrouwen

• Liefdevolle behandeling: "...En leeft in goede harmonie met hen (vrouwen). En als jullie een afkeer van hen hebben, kan het zijn dat jullie een afkeer hebben van iets waarin Allah veel goeds heeft gelegd." — Koran 4:19
• Spirituele gelijkwaardigheid: "En de gelovige mannen en de gelovige vrouwen zijn elkaars helpers, zij roepen op tot het behoorlijke en verbieden het verwerpelijke..." — Koran 9:71

Naar dieren en natuur

• Rentmeesterschap over de aarde: "En Hij is Degene Die jullie als rentmeesters (khalifah) op de aarde heeft aangesteld..." — Koran 6:165
• Dieren als gemeenschappen: "En er is geen levend wezen op de aarde, noch een vogel die met zijn twee vleugels vliegt, of zij vormen gemeenschappen zoals jullie..." — Koran 6:38
• Tegen verspilling: "...En eet en drinkt, maar weest niet spilziek. Voorwaar, Hij houdt niet van de spilzieken." — Koran 7:31

Waar zullen we voor terecht staan bij Allah? en Allah weet het beste.

Getuigen / niet getuigen / deels getuigen / als getuigen:

https://quran.com/2?startingVerse=284 

Dit is een mooi voorbeeld vers waar we kunnen beginnen, namelijk, (mis)daden die niet zichtbaar zijn aan de buitenkant. De Shahada! Of beter gezegd, hoe getuig je, als om jouw getuigenis wel of niet gevraagd wordt maar jij hebt informatie, die, als je dat niet deelt, een ander daardoor schade kan lijden. Waarom moeten we deze vers zo begrijpen en Allah weet het beste? vanwege de 2 verzen hiervoor. Het woord Shahada betekent taalkundig letterlijk "getuigenis". De Koran maakt duidelijk dat je de innerlijke waarheid (jouw geloof in God) niet kunt loskoppelen van de uiterlijke waarheid (rechtvaardig getuigen voor je medemens). Zwijgen terwijl je weet dat een ander daardoor geschaad wordt, maakt het hart volgens dit vers "zondig" . Direct na de waarschuwing over het verbergen van een getuigenis, sluit deze specifieke passage af met het bekende vers 284. Dit vers legt uit dat het niet uitmaakt of de waarheid voor de buitenwereld verborgen blijft; voor God is alles zichtbaar. https://quran.com/2?startingVerse=284  In de ethiek van de Koran is stilblijven wanneer er om de waarheid gevraagd wordt geen neutrale positie. Het actief achterhouden van getuigenis wordt gezien als medeplichtigheid aan het onrecht. Als een mens de waarheid verzwijgt en de samenleving ziet het niet, herinnert vers 284 de gelovige eraan dat de uiteindelijke afrekening niet door mensen, maar door Allah wordt opgemaakt. Nog niet overtuigd? lees deze andere vers: https://quran.com/al-baqarah/140  en we zien dat Allah dat van ons verwacht, in verschillende situaties. In een specifieke juridische context waarin getuigen moeten optreden bij een testamentaire kwestie (erfenis), eist de Koran dat de getuigen een plechtige eed afleggen. Zij moeten zwerweren dat zij de waarheid niet zullen achterhouden voor persoonlijk gewin of om familieleden te beschermen. Lees deze vers: https://quran.com/al-maidah/106  Maar ook het verdraaien (manipuleren) of het weigeren om überhaupt te getuigen wanneer er om informatie gevraagd wordt. https://quran.com/an-nisa/135 

Het verbod op het steunen van bedriegers: Als je weet dat iemand een misdaad of wanprestatie heeft geleverd, en je zwijgt of verdedigt diegene (waardoor het slachtoffer schade lijdt), veroordeelt de Koran dit scherp. Je mag geen 'schild' zijn voor iemand die de boel bedriegt:

https://quran.com/4?startingVerse=105 t/m  of jouw eigen (mis)daad hangen aan een ander? https://quran.com/4?startingVerse=112 

Roddelen:

Wanneer we spreken over het kwaad dat een ander heeft aangericht, moeten we de categorieën van de Koran strikt bewaken. Het onnodig blootleggen van andermans privé daden / fouten is roddelen. Maar het benoemen van daadwerkelijk misbruik of onrecht is een heel andere categorie: dit valt onder de Shahada (getuigenis van de waarheid). Allah maakt deze uitzondering en verplichting glashelder in het volgende vers:

https://quran.com/an-nisa/148?translations=131%2C235%2C144%2C918 

Door de woorden "behalve door wie onrecht is aangedaan" haalt Allah deze specifieke handeling direct weg uit de algemene categorie van het verboden roddelen. Iemand die slachtoffer is geworden en daders moet aanwijzen om zijn recht te halen (of om te voorkomen dat anderen slachtoffer worden), mag nooit gecensureerd of beschuldigd worden van 'roddelen'. Wie dit wel onder roddelen schaart, verdraait de koranische rechtsorde en beschermt onbewust de dader. Met Soera An-Nisa (4:148) trekt de Koran dus een duidelijk beschermende muur rondom het slachtoffer. Het openlijk uitspreken van aangedaan onrecht is de uiterlijke praktijk van de Shahada. Het is het opeisen van gerechtigheid, en het mag daarom nooit verward, gecategoriseerd of gelijkgesteld worden met de zonde van het roddelen. Dat noemen we in het westen 'victim shaming'. Wanneer een slachtoffer van onrecht de dader of de daad benoemt, en de omgeving reageert met: "Je mag niet roddelen" of "Je moet andermans zonden bedekken", dan misbruikt die omgeving de religie om aan victim shaming te doen. De Koran veroordeelt deze tactiek scherp. https://quran.com/an-nisa/112  Het slachtoffer heeft een officieel toestemming van Allah om te klagen en wat jij haar of hem aan onrecht hebt aangedaan, helder uit te spreken en van jou als misdadiger verwacht Allah dat jij jouw schuld bekend. https://quran.com/an-nisa/112  en zeker niet een ander laat opdraaien voor wat jij hebt gedaan. 

De overige vormen van roddelen, lasteren en kwaadsprekerij worden in de Koran door de volgende specifieke verzen verboden:

1. De wortels van roddel: Achterdocht en Spionage

Roddel ontstaat bijna altijd omdat mensen negatieve aannames doen of gaan graven in andermans privéleven. De Koran pakt dit probleem bij de wortel aan: 

• Soera Al-Hujurat (49:12):"O jullie die geloven! Vermijd veel van de achterdocht, voorwaar, sommigen van de achterdocht zijn zonde. En spioneert niet en roddelt niet over elkaar..." https://quran.com/en/al-hujurat/12 
• De koranische logica: Allah verbiedt hier drie dingen in een directe kettingreactie: je mag niet zomaar negatief denken (achterdocht), je mag niet op zoek gaan naar andermans fouten (spionage), en je mag die fouten vervolgens niet doorvertellen (roddelen). 

2. Het verbod op stiekem gefluister (Al-Najwa)

Mensen die roddelen, doen dit vaak in kleine, besloten groepjes buiten het zicht van de persoon over wie het gaat. De Koran noemt dit destructieve, geheime gefluister Najwa en verbiedt het, tenzij het een goed doel dient:

• Soera Al-Mujadilah (58:10):"Voorwaar, het geheime gefluister is slechts van de satan, om degenen die geloven treurig te maken..." https://quran.com/al-mujadila/10 
• Soera An-Nisa (4:114):"Er is geen goeds in veel van hun geheime gesprekken (gefluister), behalve in wie aanspoort tot liefdadigheid, of het goede, of tot verzoening tussen de mensen..." https://quran.com/an-nisa/114

3. Het verbod op spot, belediging en schimpnamen

Roddelen gaat vaak hand in hand met het kleineren van andermans uiterlijk, karakter of status. Het vers direct vóór het verbod op roddelen trekt hier een harde grens: 

• Soera Al-Hujurat (49:11):"O jullie die geloven! Laat een volk niet een ander volk belachelijk maken... En beledigt elkaar niet en geeft elkaar geen schimpnamen..." https://quran.com/al-hujurat/11 

4. De vernietiging van iemands eer achter de rug om

Het constant zoeken naar fouten van anderen om hen daarmee te schande te maken, wordt in de Koran direct bestraft met een spirituele waarschuwing:

• Soera Al-Humazah (104:1):"Wee elke lasteraar en kwaadspreker."
  (Taalkundig verwijst 'Humazah' naar iemand die mensen in hun gezicht beledigt, en 'Lumazah' naar iemand die over mensen praat zodra ze hun rug toekeren). https://quran.com/al-humazah 

5. Het overnemen en verspreiden van geruchten

Soms roddelen mensen niet omdat ze zelf iets hebben gezien, maar omdat ze een gerucht klakkeloos overnemen. De Koran stelt dat je je tong moet beschermen tegen zaken waar je geen harde bewijzen voor hebt: 

• Soera An-Nur (24:15):"Toen jullie het (gerucht) met jullie tongen overnamen en met jullie monden zeiden waar jullie geen kennis over hadden; en jullie dachten dat het iets onbeduidends was, terwijl het bij Allah reusachtig (groot) is." https://quran.com/an-nur/15 
• Soera Al-Isra (17:36):"And volg niet datgene waar je geen kennis over hebt. Voorwaar, het gehoor, het gezichtsvermogen en het hart: over al deze dingen zal (men) worden ondervraagd." https://quran.com/al-isra/36 

Praat je over andermans daden om onrecht te stoppen, recht te halen of een slachtoffer te beschermen? Dan treedt Soera An-Nisa (4:148) in werking: dit is Shahada (getuigenis) en is een verplichting. Praat je over andermans daden, fouten of uiterlijk puur als tijdverdrijf, uit jaloezie, of om iemands reputatie te beschadigen zonder dat er onrecht mee wordt hersteld? Dan treden de bovenstaande verzen in werking: dit is Haram (strikt verboden). 

en Allah maakt geen onderscheid tussen Moslims en niet-Moslims:

https://quran.com/al-maidah/8 

Het vernederen van een mede mens:

Religieuze mensen / mede-Moslims hebben soms de neiging om de spot te drijven met de religie of de heilige symbolen van niet-moslims om hen zo te vernederen. De Koran verbiedt dit expliciet om vijandigheid en onnodige escalatie te voorkomen: https://quran.com/al-anam/108 

Zelfs als je het fundamenteel oneens bent met het geloof of de levenswijze van een ander, verbiedt de Koran je om hen of hun symbolen te vernederen. Respectvolle dialoog is de norm, niet vernedering. https://quran.com/en/al-ankabut/46  en overige groepen? evenals met vrede en respect.

https://quran.com/an-nahl/125 en vooral https://quran.com/taha/44 (dit was de Farao, meest gehaat mens door Allah en toch). 

Kijk ook naar deze andere mooie inspirerende vers: https://quran.com/25?startingVerse=63 

Dit verwijst in deze context niet per se naar mensen die geen scholing hebben gehad, maar naar mensen die handelen vanuit emotie, arrogantie, grofheid of agressie. Het zijn mensen die op zoek zijn naar ruzie, die willen provoceren of die proberen jou te vernederen. Het zeggen van 'Salam': Dit betekent hier niet dat je hen vriendelijk begroet om een gezellig gesprek te beginnen. Het is een waardige exit-strategie. Het betekent: "Ik wens je vrede toe, maar ik doe niet mee aan deze verbale agressie." Je trekt een grens met behoud van je eigen waardigheid. Als iemand tegen jou gilt en ruzie zoekt, trek jij jezelf terug en verlaat de scene. Het is namelijk niet meer waardig om daar nog mee door te gaan. Allah weet het beste. Dan ben je niet zwak of lafaard maar je bent dan het toppunt van wat Allah ziet als ontwikkeld en beschaafd. Let op: verwar dit niet met opkomen voor jezelf als iemand jou ook daadwerkelijk schade aanricht (aanvalt, slaat, berooft enz. of oorlogen! dan mag je jezelf verdedigen). Maar in andere gevallen waarbij je merkt dat je te maken hebt met een communicatie partner die geen vredig oplossing zoekt (in jouw dagelijks / normaal menselijk interactie zeg maar) leert Allah ons dat we onszelf terugtrekken. Dit gedrag wordt in de Koran geprezen als een eigenschap van mensen met een hoog moreel karakter. Wanneer zij onzin of beledigingen horen, draaien zij zich simpelweg om: https://quran.com/al-qasas/55 

Koran geeft wel toestemming om jezelf te verdedigen:

1.Het recht op gelijke vergelding / jezelf verdedigen:

Als iemand jou schade berokkent of aanvalt, geeft de Koran je het expliciete recht om diegene met gelijke munt terug te betalen. Je hoeft de andere wang niet toe te keren.

• Soera Al-Baqarah (2:194):"...Wie dan de grenzen tegenover jullie overtreedt: treedt dan tegen hem op op gelijke wijze als hij tegen jullie is opgetreden. En vrees Allah..." https://quran.com/al-baqarah/194 
• Soera An-Nahl (16:126):"And als jullie bestraffen, bestraft dan in gelijke mate als waarmee jullie bestraft zijn..." https://quran.com/an-nahl/126 

2. Het recht om terug te vechten tegen onderdrukking

De allereerste keer dat de vroege moslimgemeenschap toestemming kreeg om de wapens op te pakken, was dat puur en alleen gebaseerd op het recht van zelfverdediging omdat hen onrecht (Zulm) was aangedaan:

• Soera Al-Hajj (22:39):"Toestemming (om te vechten) is gegeven aan degenen die bevochten worden, omdat hun onrecht is aangedaan. En voorwaar, Allah is zeker de Almachtige om hen te helpen." https://quran.com/en/al-hajj/39 

3. Geen blaam op wie zichzelf verdedigt

De Koran stelt heel duidelijk dat de schuld en de zonde altijd bij de agressor liggen. Iemand die zichzelf of zijn bezit verdedigt nadat hij is aangevallen, treft moreel of juridisch geen enkele blaam.

• Soera Ash-Shura (42:41-42):"En wie zich verdedigt nadat hem onrecht is aangedaan: tegen hen is er geen weg (tot bestraffing). De weg (tot bestraffing) is er slechts tegen degenen die de mensen onrecht aandoen en die onterecht op aarde rebelleren..." https://quran.com/ash-shuraa/41 

Omdat de Koran het recht op vergelding zo strikt inkadert als reactie op een eerdere aanval, betekent dit automatisch dat het plegen van de eerste daad van agressie of vernedering onder alle omstandigheden strikt verboden (Haram) is. Als er geen sprake is van directe zelfverdediging, is de enige legitieme koranische route inderdaad: waardig afstand nemen en weglopen.

De Koran bevestigt dit via drie principes:

1. Het verbod op het starten van de agressie

De Koran is glashelder over wie de grens als eerste overschrijdt. Je mag jezelf verdedigen, maar je mag nooit de agressor zijn:

• Soera Al-Baqarah (2:190):"...en overtreedt de grenzen niet. Voorwaar, Allah houdt niet van de overtreders." https://quran.com/al-baqarah/190 
• De betekenis: Iemand zomaar slaan, uitschelden of vernederen zonder dat diegene jou direct iets heeft aangedaan, maakt jou in de ogen van de Koran een "overtreder" (Mu'tadin). En Allah ontzegt de overtreders expliciet Zijn liefde.

2. De grens van proportionaliteit

Zelfs tijdens de zelfverdediging trekt de Koran een keiharde grens. Je mag nooit méér terugdoen dan wat jou is aangedaan. Doe je dat wel, dan verander je zelf van slachtoffer in dader:

• Soera An-Nahl (16:126):"En als jullie bestraffen, bestraft dan in gelijke mate als waarmee jullie bestraft zijn..." https://quran.com/an-nahl/126 
• De betekenis: Als iemand jou verbaal beledigt, geeft Allah jou niet het recht om diegene fysiek in elkaar te slaan. De verdediging moet exact in proportie zijn. Zodra je over die grens heen gaat, vervalt je status als slachtoffer.

3. De koranische wet: Corrigeren of weglopen

Wanneer er geen sprake is van een directe dreiging die zelfverdediging vereist, maar van een slechte sfeer, spot of zonde, geeft de Koran de opdracht om fysiek de ruimte te verlaten (dus niet slaan of nog erger, doden)

• Soera An-Nisa (4:140):"...Wanneer jullie horen dat de verzen van Allah worden verloochend en bespot, zit dan niet met hen (verlaat de bijeenkomst), totdat zij over een ander onderwerp praten. Anders zouden jullie aan hen gelijk zijn..." https://quran.com/an-nisa/140 

Het kent geen grijze gebieden:

1. Jij start nooit: Het zomaar vernederen, slaan of belasteren van een mens (moslim of niet-moslim) is een directe zonde en een overschrijding van Gods grenzen (2:190 / 49:11).
2. Bij verbale onzin of provocatie: Je verlaagt je niet, je reageert niet met agressie, maar je behoudt je koninklijke waardigheid, zegt "Salam" en loopt weg (25:63 / 4:140).
3. Bij daadwerkelijk objectief onrecht (Zulm): Pas dán activeert Allah jouw schild. Je mag spreken (Shahada conform 4:148 om het onrecht te stoppen) en je mag je proportioneel verdedigen (2:194).

Rechtvaardigheid, alleen naar mede-Moslims?

Rechtvaardigheid ('Adl) is in de Koran een absolute, universele waarde die onvoorwaardelijk geldt voor álle mensen, ongeacht hun religie, afkomst, status of relatie tot jou. In het koranische rechtssysteem is rechtvaardigheid niet exclusief bedoeld voor medemoslims. Het is een kosmische plicht die Allah de mensheid oplegt. De Koran trekt hierin een aantal vlijmscherpe grenzen die bewijzen dat rechtvaardigheid universeel is:

1. Rechtvaardigheid tegenover vijanden en niet-moslims

De ultieme test voor rechtvaardigheid is hoe je omgaat met mensen die je niet mag of die een ander geloof aanhangen. De Koran duldt hierin geen enkel compromis:

• Soera Al-Ma'idah (5:8):"O jullie die geloven! Wees standvastig voor Allah als rechtvaardige getuigen. And laat de haat van een volk u er niet toe brengen niet rechtvaardig te handelen. Wees rechtvaardig, dat is het dichtst bij godsvrucht..." https://quran.com/al-maidah/8 
• De betekenis: Zelfs als er sprake is van diepe vijandigheid of een conflict met een niet-moslims volk, verbiedt Allah je om hen onrecht aan te doen. Jouw persoonlijke afkeer mag de weegschaal van de rechtvaardigheid nooit uit balans brengen. 

2. Vriendelijkheid en rechtvaardigheid naar vreedzame niet-moslims

De Koran geeft een specifieke richtlijn voor de omgang met niet-moslims die de moslimgemeenschap niet aanvallen of vervolgen. Rechtvaardigheid en goedheid zijn hierin verplicht:

• Soera Al-Mumtahanah (60:8):"Allah verbiedt u niet om goed en rechtvaardig te zijn tegenover degenen die u niet hebben bevochten vanwege de godsdienst en u niet uit uw huizen hebben verdreven. Voorwaar, Allah houdt van de rechtvaardigen." https://quran.com/en/al-mumtahanah/8 

3. Rechtvaardigheid tegenover jezelf en je eigen familie

Mensen zijn snel geneigd om de waarheid te verdraaien om zichzelf, hun arme familieleden te beschermen, of juist rijke bondgenoten te plezieren. De Koran eist dat rechtvaardigheid zwaarder weegt dan bloedverwantschap:

• Soera An-Nisa (4:135):"O jullie die geloven! Wees standvastig in het handhaven van de rechtvaardigheid, als getuigen voor Allah, zelfs als het tegen jullie zelf is, of jullie ouders, of jullie naasbestaanden. Of het nu om een rijke of een arme gaat..." https://quran.com/an-nisa/135 

4. Het doel van de profeten: Rechtvaardigheid voor de mensheid

Volgens de Koran is de introductie van rechtvaardigheid op aarde de kerntaak geweest waarvoor álle profeten en álle heilige boeken zijn neergezonden. Het doel is universeel voor de hele mensheid (Al-Naas):

• Soera Al-Hadid (57:25):"Voorwaar, Wij hebben Onze boodschappers met duidelijke bewijzen gezonden en Wij hebben het Boek en de Weegschaal met hen neergezonden, opdat de mensen (Al-Naas) in rechtvaardigheid zullen handelen..." https://quran.com/al-hadid/25 

Rechtvaardigheid in de Koran kent geen vriendjespolitiek, geen religieuze filters en geen dubbele standaarden.

Mag je een zondaar dan wel vernederen, slaan en onrechtvaardig behandelen?

Dat is een heel pijnlijk, maar helaas reëel probleem. Wanneer mensen dit doen, plegen zij een directe overreding van de Koran en vervallen zij in precies dezelfde fout als Iblis (de duivel): spirituele hoogmoed (Kibr).

In de Koran eigent geen enkele mens zich het recht toe om de rol van rechter en beul over andermans zonden op zich te nemen. De Koran ontkracht dit gevaarlijke gedrag via drie absolute wetten:

1. Het Oordeel ligt exclusief bij Allah

Wie een zondaar op eigen houtje gaat straffen of vernederen, plaatst zichzelf op de stoel van God. De Koran stelt herhaaldelijk dat de uiteindelijke afrekening over wie "een vijand van God" is, pas plaatsvindt op de Dag des Oordeels, en dat alléén Allah die beslissing neemt:

• Soera Al-Hajj (22:69):"Allah zal op de Dag der Opstanding tussen jullie oordelen over datgene waarin jullie plachten te van mening te verschillen."
• Soera Al-An'am (6:107):Wat zei Allah tegen de Profeet Mohammed zelf over zijn rol tegenover zondaars en ongelovigen? "...En Wij hebben jou niet als bewaker over hen aangesteld, en jij bent geen voogd over hen."
  (Als de Profeet zelf al geen 'bewaker' of 'politieagent' over andermans zonden was, hoe kan een gewone moslim dat dan wel over een ander zijn?)

2. Geen collectieve schuld of eigen rechter spelen

Zelfs als iemand in jouw ogen een zondaar is, geeft de Koran jou nooit het recht om diegene onrechtvaardig te behandelen. Het principe van persoonlijke verantwoordelijkheid staat als een paal boven water:

• Soera Al-An'am (6:164):"...En geen zondige ziel zal de last van een andere dragen..."
• De koranische wet: Jouw afkeer van iemands zonde geeft jou geen juridisch mandaat om die persoon fysiek aan te vallen of te kleineren. Zoals we eerder zagen in Soera Al-Ma'idah (5:8): "Laat de haat van een volk [of persoon] u er niet toe brengen niet rechtvaardig te handelen." Onrechtvaardigheid tegen een zondaar is nog steeds onrechtvaardigheid, en Allah houdt niet van de onrechtvaardigen.

3. De opdracht is 'Nasiha' (Advies), niet 'Zulm' (Onderdrukking)

De Koran leert dat als je ziet dat iemand dwaalt of zondigt, de enige toegestane reactie communicatie is op de allermooiste wijze, of waardig weglopen. Er is geen derde optie van fysiek geweld of vernedering.

• Soera Al-Nahl (16:125):"Nodig uit tot de Weg van jouw Heer met wijsheid en goede vermaning..."
• De psychologische realiteit: Iemand slaan of vernederen heeft nog nooit geleid tot berouw; het leidt alleen maar tot meer haat en verdriet. Wie een zondaar vernedert, is niet bezig met de religie van Allah, maar met het voeden van zijn eigen ego om zichzelf beter te voelen dan de ander.

Waar komt deze misvatting vandaan? Sunna!

Sommige moslims halen het koranische concept van "het goede bevelen en het slechte verbieden" uit zijn context. Ze vergeten dat de Koran dit inkadert binnen de grenzen van de wet, rechtvaardigheid en barmhartigheid. Het verbieden van het slechte betekent in de Koran: onrecht stoppen via de juiste kanalen en slachtoffers beschermen, nooit zelf de wet overtreden door mensen op straat te gaan vernederen of mishandelen.

Degenen die anderen slaan of vernederen om hen te dwingen tot vroomheid, gaan lijnrecht in tegen de blauwdruk van Allah. Als Allah de mens de keuze geeft, heeft geen enkele moslim het recht om die keuze met geweld of vernedering af te pakken.

De Koran verankert deze goddelijke keuzevrijheid in de volgende ijzersterke verzen:

1. Geen enkele dwang in het geloof

Dit is het meest geciteerde en absolute vers over keuzevrijheid. Het sluit elke vorm van fysieke of mentale dwang uit:

• Soera Al-Baqarah (2:256):"Er is geen dwang in de godsdienst. Voorzeker, de juiste leiding is duidelijk onderscheiden van de dwaling..." https://quran.com/al-baqarah/256 
• De betekenis: Geloof en daden hebben bij Allah pas waarde als ze voortkomen uit een vrije, oprechte keuze van het hart. Gedwongen vroomheid door angst voor klappen of vernedering is in de islamitische ethiek waardeloos en kweekt alleen maar hypocrisie (Nifaq).

2. Wie wil gelooft, wie wil weigert

Allah legt de verantwoordelijkheid voor de keuze volledig bij het individu neer. De mens kiest zelf zijn pad en draagt daar later zelf de consequenties van:

• Soera Al-Kahf (18:29):"En zeg: 'De Waarheid is van jullie Heer: laat daarom wie het wil geloven, en laat wie het wil ongelovig zijn.'..." https://quran.com/al-kahf/29 

3. Zelfs de Profeet mocht niet dwingen

Mensen die eigen rechter spelen en zondaars dwingen, gedragen zich dominanter dan de Profeet Mohammed zelf mocht doen. Allah herinnerde de Profeet er continu aan dat zijn enige taak de boodschap overbrengen was, niet het controleren van de mensen:

• Soera Al-Ghashiyah (88:21-22):"Verman hen daarom, want jij bent slechts een vermaner. Jij bent over hen geen tiran (geen dwingelander)." https://quran.com/al-ghashiyah/21 
• Soera Yunus (10:99):"And als jouw Heer het had gewild, dan zouden degenen die op aarde zijn allemaal samen hebben geloofd. Zou jij de mensen dan dwingen om gelovigen te worden?" https://quran.com/yunus/99 
• De koranische logica: Als Allah de Profeet verbiedt om mensen te dwingen of als tiran op te treden, met welk mandaat denkt een gewone moslim dan zondaars te mogen slaan of vernederen?

4. De weegschaal van eigen verantwoordelijkheid

Als mensen ervoor kiezen om te zondigen, is dat hun persoonlijke keuze waarvoor zij uitsluitend verantwoording afleggen aan Allah op de Dag des Oordeels (Yawm al-Qiyamah). De Koran stelt dat jij niet verantwoordelijk bent voor andermans keuzes:

• Soera Al-An'am (6:104):"...Wie dus helder ziet, doet dat in zijn eigen voordeel; en wie blind is, doet dat in zijn eigen nadeel. En ik (de Profeet) ben geen waker over jullie." https://quran.com/al-anam/104 

Als de Koran aan de ene kant zegt dat er "geen dwang is in de godsdienst" (2:256) en dat mensen de vrijheid hebben om te weigeren (18:29), dan kan diezelfde Koran moslims op aarde natuurlijk geen mandaat geven om mensen te straffen, te slaan of te vernederen puur vanwege die persoonlijke keuze.

De Koran bevestigt  dat de gevolgen van die spirituele keuzes volledig zijn gereserveerd voor de Dag des Oordeels, en wel om de volgende redenen:

1. De aarde is een testomgeving, geen rechtszaal

De Koran legt uit dat de aarde is ontworpen als een tijdelijke beproeving (Fitnah) waarin mensen de ruimte móéten hebben om fouten te maken, te zondigen of te geloven. Als zondaars op aarde direct door mensen gestraft of vernederd zouden moeten worden voor hun persoonlijke zonden, zou de hele test mislukken.

• Soera Al-Mulk (67:2):"Hij Die de dood en het leven heeft geschapen om jullie te beproeven (wie van jullie) de beste daden verricht..." https://quran.com/al-mulk/2 

2. Het uitstellen van de afrekening tot het Uur

Allah zegt expliciet in de Koran dat als Hij de mensen direct op aarde had willen straffen voor hun zonden of verkeerde keuzes, Hij geen enkel levend wezen op de aardbodem had achtergelaten. Maar Zijn wet is dat Hij de afrekening uitstelt tot een vastgestelde dag: de Dag des Oordeels.

• Soera An-Nahl (16:61):"En als Allah de mensen zou bestraffen voor hun onrecht, dan zou Hij daarop (op de aarde) geen levend wezen achterlaten. Maar Hij schenkt hun uitstel tot een vastgesteld tijdstip (de Dag des Oordeels)..." https://quran.com/an-nahl/61 
• Soera Fatir (35:45) herhaalt exact ditzelfde principe: de straf voor persoonlijke keuzes en zonden is niet de taak van mensen op aarde, maar is uitgesteld naar het Hiernamaals. https://quran.com/fatir/45 

3. De scheidslijn: Werelds recht versus Spiritueel recht

Om geen verwarring te krijgen, maakt de Koran een heel duidelijk onderscheid tussen twee soorten daden op aarde:

• Maatschappelijk Onrecht (Zulm): Dit zijn daden die de rechten van andere mensen direct schaden (zoals moord, diefstal, oplichting, openlijk aansporen tot misdaden, mishandeling of laster). Hiertegen móét de samenleving optreden via rechtvaardigheid en zelfverdediging om slachtoffers te beschermen.
• Spirituele Keuzes en Persoonlijke Zonden: Dit zijn keuzes tussen de mens en Allah (zoals wel of niet bidden, wel of niet geloven, of het begaan van privé fouten). Omdat deze daden de rechten van medemensen niet direct schaden, ligt de afrekening hiervan exclusief bij Allah op de Dag des Oordeels.

Wie beweert dat moslims op aarde het recht hebben om 'zondaars' te straffen of te vernederen vanwege hun levenswijze, beschuldigt de Koran indirect van een tegenstrijdigheid. De Koran is echter perfect in balans: De vrijheid van keuze is op aarde, en de verantwoording van die keuze is op de Dag des Oordeels. Geen enkele mens mag die goddelijke planning doorkruisen door hier op aarde al voor rechter en beul te spelen. En Allah weet het het beste.

Ja maar hij is homo! zij is lesbisch!

Binnen de islamitische rechtsorde valt seksualiteit onder te verdelen op basis van de grens tussen de privésfeer en maatschappelijk onrecht.

1. Maatschappelijk onrecht: Verkrachting en misbruik

Wanneer seksuele handelingen niet vrijwillig zijn, is er sprake van de zwaarste vorm van Zulm (onrecht), geweld en een directe aanval op de fysieke en mentale integriteit van een ander.

• Dit valt onder het strafrecht van de Koran en de absolute plicht tot zelfverdediging (2:194) en getuigenis (4:148).
• De samenleving móét hier ingrijpen om het slachtoffer te beschermen en de dader te straffen. Dit is geen 'persoonlijke spirituele keuze', dit is een misdaad tegen de medemens.

2. Publieke immoraliteit en overlast (Fahishah)

Wanneer seksuele handelingen bewust in het openbaar worden geplaatst, of wanneer er sprake is van het actief aansporen tot publieke zedeloosheid, overschrijdt dit de grens van de privésfeer. De Koran gebruikt hiervoor de term Fahishah (openlijke zedeloosheid) en stelt dat het beschadigen van de publieke ruimte en het normenpeil van de samenleving niet is toegestaan.

3. De privésfeer: De absolute onschendbaarheid van het privéleven

Wanneer het gaat om vrijwillige, persoonlijke keuzes binnen de muren van een woning, trekt de Koran een ijzersterke muur op ter bescherming van de privacy. Zelfs als mensen besluiten om te zondigen in hun eigen privéruimte, verbiedt de Koran de buitenwereld om daarop te jagen:

• Het verbod op spionage: Zoals we eerder zagen in Soera Al-Hujurat (49:12) zegt Allah heel duidelijk: "En spioneert niet". Dit betekent dat moslims niet achter de voordeur van anderen mogen gluren, geen camera's mogen ophangen, en niet op zoek mogen gaan naar andermans privézonden.
• Geen eigen rechter in de slaapkamer: De Koran vereist in Soera An-Nur (24:4) bijvoorbeeld de absurde bewijslast van vier ooggetuigen die de daadwerkelijke penetratie gelijktijdig hebben gezien, voordat er überhaupt gesproken mag worden over een wereldse aanklacht wegens ontucht. Als iemand met minder dan vier getuigen komt, krijgt diegene zélf een zware straf wegens laster. Dit juridische schild is door Allah zo extreem hoog gemaakt om te zorgen dat de privésfeer privé blijft en dat mensen niet zomaar beschuldigd of bespioneerd kunnen worden.

Seksuele zonden die zich volledig in de privés feer afspelen en waarbij geen slachtoffers vallen, vallen onder de persoonlijke verantwoording tussen de mens en Allah op de Dag des Oordeels. Pas wanneer er sprake is van verkrachting (onrecht tegen een ander) of publieke overlast/aansporing, verschuift de situatie naar de categorie waarin de maatschappij het recht en de plicht heeft om in te grijpen. Wie desondanks de privésfeer van anderen binnendringt om hen te vernederen, overtreedt de koranische wetten tegen spionage en laster.