Al-Tabari

Hoe veilig is het om een overlevering als authentieke leer van de Profeet te aanvaarden, wanneer we weten dat materiaal uit andere religieuze tradities zijn weg heeft gevonden naar gezaghebbende islamitische bronnen?

1. https://www.muslim-library.com/dl/books/ar1577.pdf : Over dit boek: Geschreven door: https://ar.wikipedia.org/wiki/آمال_عبد_الرحمن_ربيع#cite_note-2 . Tabari gaf de Soenna Moslims een. Joodse versie van islam.

Deze academische studie onderzoekt de Isrāʾīliyyāt in de beroemde Koranexegese van al-Ṭabarī. De auteur vergelijkt overleveringen uit zijn tafsīr met Joodse en Hebreeuwse bronnen en brengt overeenkomsten en mogelijke bronrelaties in kaart. Het boek laat daarmee zien hoe materiaal uit eerdere religieuze tradities een plaats heeft gekregen binnen een van de invloedrijkste werken van de klassieke islamitische exegese. Als overleveringen van verschillende oorsprong hun weg konden vinden naar gezaghebbende islamitische werken, op welke grond kunnen we dan met zekerheid zeggen: “Dit heeft de Profeet geleerd” — en hoeveel ruimte laten we nog voor kritisch onderzoek aan de hand van de Koran?

Het boek is uitgegeven onder directe auspiciën van de Egyptische overheid, specifiek door de Hoge Raad voor Islamitische Zaken (Al-Majlis al-A'la li-sh-Shu'un al-Islamiyyah), wat een officieel orgaan is van het Egyptische Ministerie van Awqaf (Religieuze Zaken). De publicatie door een officieel overheidsorgaan in 2001 onderstreept hoe belangrijk en gezaghebbend dit onderzoek destijds werd geacht binnen de academische en religieuze kringen in Egypte. Het Ministerie van Awqaf gebruikt deze raad om wetenschappelijke werken te financieren en te verspreiden die bijdragen aan het islamitische intellectuele erfgoed, met name onderzoeken die de authenticiteit en methodologie van klassieke bronnen (zoals die van Al-Tabari) kritisch en wetenschappelijk benaderen.

Een van de meest sprekende voorbeelden uit het boek van Dr. Amal Abdel-Rahman Rabi' — dat direct de titel onderbouwt (de studie naar de Hebreeuwse bronnen achter de Isra'iliyyat) — gaat over de scheppingsverhalen en specifieke details over vroege profeten, zoals het verhaal van Adam en Eva en de zondeval in het paradijs.

In haar methodologie legt zij de tekst van Tafsir al-Tabari (de koranexegese) direct naast de Hebreeuwse Thora (Genesis) en Joodse rabiijnse commentaren (de Midrasj). Hier is hoe dat concreet werkt en haar stelling bewijst:

Het voorbeeld: De slang in het paradijs en de details van de boom

In de Koran wordt het verhaal van Adam en de verboden boom in algemene, morele termen beschreven zonder specifieke biologische details. In de Tafsir van Al-Tabari staan echter pagina's vol met zéér gedetailleerde overleveringen (overgebracht door vroege moslimvertellers zoals Ibn Abbas en Ka'b al-Ahbar).

Dr. Amal Rabi' toont in haar boek taalkundig en inhoudelijk aan dat deze details direct uit Joodse bronnen zijn overgenomen:

• De gedaante van de slang: Al-Tabari citeert overleveringen die beweren dat de slang in het paradijs oorspronkelijk een viervoetig dier was (zoals een kameel) met een prachtige gedaante, en dat God als straf haar poten afhakte zodat ze op haar buik moest kruipen. Dr. Amal Rabi' toont aan dat dit exact overeenkomt met de Joodse exegese in de Bereshit Rabba (een onderdeel van de Midrasj), waarin Joodse rabbijnen exact dezelfde fysieke transformatie en straf van de slang bediscussiëren.
• Het soort boom: Waar de Koran het simpelweg heeft over "de boom", noteert Al-Tabari tradities die beweren dat het om een vijgenboom of graan/tarwebank ging. De onderzoekster traceert deze specifieke discussies direct terug naar de Talmoed (Sanhedrin 70b), waar Joodse geleerden debatteren of de verboden vrucht tarwe, een vijg of een druif was.

Hoe dit de titel van haar boek ondersteunt

Het boek heet "De Isra'iliyyat in de Tafsir van al-Tabari: Een studie naar de taal en de Hebreeuwse bronnen". Dit voorbeeld ondersteunt die titel op twee manieren:

1. De Bron (al-Masadir): Ze bewijst hiermee zwart-op-wit dat Al-Tabari's informanten niet zomaar wat verhalen verzonnen, maar dat zij direct putten uit de destijds circulerende Joodse religieuze literatuur (Thora en Midrasj).
2. De Taal (al-Lughah): Omdat Dr. Amal Rabi' hoogleraar Hebreeuws was, analyseert zij in dit soort voorbeelden hoe Hebreeuwse termen en concepten uit de Midrasj door de vertellers verkeerd zijn vertaald of fonetisch zijn overgenomen in het Arabisch van Al-Tabari's Tafsir.

Haar conclusie is niet dat Al-Tabari dit deed om de islam te ondermijnen, maar dat Al-Tabari als historicus simpelweg alles wilde verzamelen wat er bekend was over de geschiedenis, waarbij hij er vanuit ging dat de Joodse tradities nuttige historische details boden om de beknopte verhalen in de Koran in te kleuren.

Wat opvalt?

Opvallend: Ondanks het academische karakter en de Egyptische universitaire oorsprong van deze studie, is het boek niet terug te vinden op https://shamela.ws/book/7299/5538#p1 (1 van de meest populaire en grootste Arabische soennitische online bibliotheken]. Ik heb gezocht op titel, een deel van de titel en op naam van de auteur! Niets gevonden! De reden daarvoor is niet bekend.